რაც გვაგიჟებს ის გვინდა - Mariam Blanc

ყველაფერი რასაც ვქმნი

მოიძიეთ ბლოგზე სასურველი თემა

Friday, June 18, 2010

რაც გვაგიჟებს ის გვინდა

არსებობს გამოთქმა : " სიყვარული გიჟს აჭკვიანებს და ჭკვიანს აგიჟებსო"
ვერ გეტყვით იმას რომ ეს ფრაზა ჭეშმარიტებაა , თუმცა მასში სიმართლის მარცვალი ნამდვილად არის.
ვერაფრით გამიგია რატომ გიჟდებიან ადამიანები სიყვარულის ეგიდით?
რატომ ჰგონიათ  რომ სიყვარულის სახელით გაკეთებული სისულელეზე მათ პასუხი არ მოეთხოვებათ? ან რომ ეს სისულელე ცუდად არ გამოჩნდება რადგან ის სიყვარულისთვისაა ჩადენილი?

საერთოდ საინტერესოა ის მიზიდულობის შეგრძნება რომელსაც სიყვარულს ვეძახით რის საფუძველზე მოდის, ვლინდება და მოქმედებაში მოჰყავს ორგანიზმი - ან სულაც უმოქმედობაში აგდებს ტვინის და სხეულის ყველა უჯრედს?

ჩემთვის არ არსებობს უცებ შემიყვარდა, დავინახე და შემიყვარდა, დამკრა და შემიყვარდა.
ადამიანი ჩემთვის ურთიერთობებში "ჩნდება" (ასე დავარქვათ) , ნელა ნელა მოდის მისი კარგიც და ცუდიც, მიმზიდველც და საძულველიც. 

ძალიან საინტერესოა რა მომენტში "ამუღამებს" ადამიანი რომ ვიღაც უყვარს? ანუ ბაც შეხედავ და ხვდები რომ ის უბრალოდ პერსონა და მოძრავი სხეული კი არა შენთვის ძვირფასი და საყვარელი არსებაა? თუ ფიქრობ, ფიქრობ, ფიქრობ და ამ ფიქრებს მოჰყვება შეგრძნებაც??
ან საერთოდაც ეს სიყვარული ერთი გაელვებისგან შედგება თუ ბევრი მახასიათებლები აქვს?

მე ისიც კი არ მესმის - როგორ შეიძლება გიყვარდეს ვიღაც ოღონდ მას არ იცნობდე? ცნობაში ვგულისხმობ იმის ცოდნას თუ რა უნდა, უყვარს, არ უყვარს ან ეზიზღება, რა გაუხარდება ან ეწყინება.

უცნაურია ერთობ, მაგრამ არსებობს კიდევ ერთი ფრაზა : "არასოდეს გიყვარდეს იმაზე მეტად ვიდრე შენ ეყვარებიო" 
ეხლა რა მაინტერესებს როგორ იზომება სიყვარულის ძალა და რაოდენობა ან სიძლიერე?
ან როგორ უნდა ვაკონტროლოთ სიყვარული თუ ის მოსვლის შემდეგ გვაგიჟებს, გვაშმაგებს ან სულაც გვაშტერებს??

ძალიან საინტერესოა როდესაც ადამიანები ურთიერთობენ და მათ შორის არის გრძნობა/შეგრძნება არის თუ არა იგი თანაბარი? ანუ განიცდის თუ არა ორივე ერთად ერთსა და იმავე სიძლიერის მუხტს?

და საერთოდაც ნუთუ ყველა შეგრძნებას სახელი სჭირდება? მე მაქვს ხოლმე მომენტები როცა მოდის ემოცია, რაღაცას ვგრძნობ მაგრამ მისი სახელი არ ვიცი, იმიტომ კი არა რომ რაღაც განსაკუთრებულია, არამედ იმიტომ რომ ის ძალიან ბევრნაირია, ჭრელი , მრავალფეროვანი და არეული!!

ღმერთმანი, ჩამცხეთ ურო !!!

Blog Archive

Subsrcribe