Monday, October 31, 2011

ერთი ატომური ბომბი ალალია!

არაფერი შეიცვლება საქართველოში მანამდე სანამ:P1170148

  • პატრული დაიკოებით და ძამიკოებით მოგვმართავს
  • ჩემი დედას &^(*&^*& ყველაზე მტკიცე არგუმენტია
  • ბოლო მოდელი მობილური მხოლოდ სათამაშოდ და სამარიაჟოდ გვენდომება და არა მისი ჭეშმარიტად მნიშვნელოვანი ახალი ფუნქციების გამო
  • ორ ზოლიან საავტომობილო გზაზე 4 რიგი მანქანები იდგება შუქნიშანზე
  • ყველა ტაქტსისტი ორ დიპლომიანია
  • ყველა ბნელ ჩიხსა და მოსახვევში საზოგადოებრივი ტუალეტი გვაქვს
  • სასაფლაოები დედაქალაქის  ცენტრალური უბნების 40 % –ს იკავებს
  • უზენაესი კანონი პატრიარქის ნათქვამია და არა კონსტიტუცია
  • რუსთაველის მეტრო საუკეთესო ადგილია პაემნისათვის

 P1170149

    ეს ყველაფერი შემაღონებელი და სამწუხაროა. ყველანარ ნორმასა და საღ აზრს მოკლებულია.
    გულისამრევია , რომ ეს  რატომღაც უკვე ნორმად არის მიღებული და რეაქციაც აღარავის აქვს.
    დასანანია რომ ასეთი იდიოტების დოღი ასეთ კარგ მიწასა და ტერიტორიას ვაფუჭებთ!

    Wednesday, October 26, 2011

    გაუზიარ გრძენ ყავი!

    იგრძენი სითბო. იგრძენი თანადგომა.მაშინ როდესაც იგრძენი სიყვარული. იგრძენი მეგობრობა. იგრძენი სიხარული. იგრძენი აღტაცება.

    აგრძნობინე სითბო. აგრძნობინე თანადგომა. აგრძნობინე სიყვარული. აგრძნობინე მეგობრობა. აგრძნობინე სიხარული. აგრძნობინე აღტაცება.

    იგრძენი სითბო. ადამიანები ყველაზე იგრძენი თანადგომა. იგრძენი სიყვარული. იგრძენი მეგობრობა. იგრძენი სიხარული. იგრძენი აღტაცება.

    აგრძნობინე სითბო. აგრძნობინე თანადგომა. აგრძნობინე სიყვარული. აგრძნობინე მნიშვნელოვანია , ჩვენ  მეგობრობა. აგრძნობინე სიხარული. აგრძნობინე აღტაცება.

    იგრძენი სითბო. უკან ვიხევთ და იგრძენი თანადგომა. იგრძენი სიყვარული. იგრძენი მეგობრობა. იგრძენი სიხარული. იგრძენი აღტაცება.

    აგრძნობინე სითბო. აგრძნობინე თანადგომა. აგრძნობინე მათთვის არაფერს ვაკეთებთ. სიყვარული. აგრძნობინე მეგობრობა. აგრძნობინე სიხარული. აგრძნობინე აღტაცება.

    იგრძენი სითბო. ნუ დაგენანებათ იგრძენი თანადგომა. იგრძენი სიყვარული. იგრძენი  თითოეული შეგრძნება რაოდენ მეგობრობა. იგრძენი სიხარული. იგრძენი აღტაცება.

    აგრძნობინე სითბო. აგრძნობინე თანადგომა. აგრძნობინე სიყვარული. აგრძნობინე მეგობრობა. აგრძნობინე სიხარული. აგრძნობინე მცირე და უმნიშვნელოც არ აღტაცება.

    იგრძენი სითბო. იგრძენი თანადგომა. იგრძენი სიყვარული.უნდა გეგონოთ ის. იგრძენი მეგობრობა. იგრძენი სიხარული. იგრძენი აღტაცება.

    emote__by_cellonfire-d34vuwc

    აგრძნობინე სითბო. ადამიანები ქმნიან ჩვენს აგრძნობინე თანადგომა. აგრძნობინე სიყვარული. აგრძნობინე მეგობრობა. აგრძნობინე სიხარული. აგრძნობინე აღტაცება.ცხოვრებას დაბადებიდან სიკვდილამდე!

    იგრძენი სითბო. იგრძენი თანადგომა. ნუ გამოტოვებთ ყველაზე მთავარს ცხოვრებაში იგრძენი სიყვარული. იგრძენი მეგობრობა. იგრძენი სიხარული. იგრძენი აღტაცება.

    აგრძნობინე სითბო. აგრძნობინე თანადგომა. აგრძნობინე სიყვარული. აგრძნობინე მეგობრობა. აგრძნობინე სიხარული. გაეცით და მიიღეთ აგრძნობინე აღტაცება.

    იგრძენი სითბო. იგრძენი თანადგომა. იგრძენი სიყვარული. იგრძენი მეგობრობა. იგრძენი თამამად , დაუზარელად, ყოველთვის!  სიხარული. იგრძენი აღტაცება.

    აგრძნობინე სითბო. აგრძნობინე თანადგომა. აგრძნობინე სიყვარული. აგრძნობინე მეგობრობა. აგრძნობინე სიხარული. აგრძნობინე აღტაცება.დრო არავის უცდის!

    იგრძენი სითბო. იგრძენი ჩვენ ყველას ერთმანეთი გვჭირდება თანადგომა. იგრძენი სიყვარული. იგრძენი მეგობრობა. იგრძენი სიხარული. იგრძენი აღტაცება.

    აგრძნობინე სითბო. აგრძნობინე ასეა მოწყობილი სამყარო. თანადგომა. აგრძნობინე სიყვარული. აგრძნობინე მეგობრობა. აგრძნობინე სიხარული. აგრძნობინე აღტაცება.

    იგრძენი სითბო. ყველა ემოციას ოქროს ფასი აქვს იგრძენი თანადგომა. იგრძენი სიყვარული. იგრძენი მეგობრობა. იგრძენი სიხარული. მხოლოდ მაშინ იგრძენი აღტაცება.

    აგრძნობინე სითბო. აგრძნობინე როდესაც იგი გაზიარებულია! თანადგომა. აგრძნობინე სიყვარული. აგრძნობინე მეგობრობა. აგრძნობინე სიხარული. აგრძნობინე აღტაცება.

    Thursday, October 13, 2011

    ქალები მხოლოდ ”სეკრეტუტკებად”? მეტი სარგებელი არ აქვთ?

    სამსახურეობრივი ზრდა და კარიერული წინსვლა ალბათ ყველა სქესის, ასაკისა და პროფესიის ადამიანის მამოძრავებელი ძალაა, მაგრამ რატომღაც რეალობაში სქესთა ბალანსი, მიუხედავად სფეროსა და პოზიციისა ხშირად ირღვევა.

    Business_lady_4_by_Vampirenishხართ თუ არა დაკვირვებული რომ მოწინავე პოზიციებს სხვადასხვა ორგანიზაციებში ქალები უფრო ნაკლებად იკავებენ ვიდრე მამაკაცები? ხდება ისე რომ ქალები მეორე ან სულაც მე-10 ხარისხოვან პოზიციებსა და ”წოდებებს” ჯერდებიან, შემდეგ კი ზრდასა და განვითარებას წყვეტენ.

    საინტერესოა რატომ ხდება ასე? იქნებ ქალები კაცებზე უნებისყოფონი არიან? იქნებ მათზე ხშირად კარგავენ თავს? ან სულაც სხვა პრიორიტეტები აქვთ?ვერ ხედავენ პერსპექტივებს? არ აფასებენ რისკებს სათანადოდ? – მეეჭვება!

    შესაძლებელია რომ მათზე და მათ გადაწყვეტილებებზე საზოგადოებაში გავრცელებული აზრი ახდენდეს გავლენას – რომ ქალების მთავარი მოწოდება ოჯახი და მომავალი თაობაა?- უფრო რეალურია, დასანანიც!

    იქნებ სულაც კაცები – იქნება ეს კოლეგა თუ პერსონალი - ქალში მხოლოდ სექსის ობიექტს ხედავენ და მეტი დანიშნულება მათ არ ენიჭებათ? ესეც ქალების ერთ ერთი შეცდომაა! ისინი ისე არიან აღქმულნი როგორც თავს ”ყიდიან” , საქმეს კი სექსი იშვიათად უხდება.  

    თუმცა ალბათ ქალების შესაძლებლობების შეფასებას კაცები არასათანდოდ ახდენენ და კაცი უფროსის მიერ ქალის დაწინაურება ძალიან იშვიათი შემთხვევაა.A-List-Apart-Job-titles-by-gender

    მეორეს მხრივ ქალებიც არანაკლებ შეცდომას უშვებენ სამუშაოზე – ისინი არ არიან მომთხოვნები, არ იცავენ თავიანთ მოსაზრებებს, ხშირად თავს უხრიან ზემდგომებს სრულიად უსაფუძვლოდ, როდესაც მართლები არიან, ცდილობენ არავისთან გაიფუჭონ ურთიერთობა – ეს ყელაფერი ძალიან კარგია , მაგრამ არ უწყობს ხელს მათ კარიერულ წინსვლას. სუსტ ადამიანებს არავინ ანდობს დიდი ფირმის მართვას და სერიოზული გადაწყვეტილების მიღებას. არის თუ არა ასე?

    ვფიქრობ ქალებიც და კაცებიც ბევრ რამეზე უნდა დაფიქრდნენ როდესაც საქმე სამსახურებრივ ურთიერთობებს ეხება, იქნება ეს უფროსისა და დაქვემდებარებულის თუ კოლეგების ურთიერთობა.

    კაცები ვერ აფასებენ ქალების შესაძლებლობას - რომელიც მასშტაბურად ფიქრსა და რამონდენიმე მიმართულების დამუშავებს გულისხმობს, ქალები კი მამაკაცებს რაღაც ქვეცნობიერისა თუ გენის networking_by_HikingArtistComგავლენის შედეგად მიღებული ინფორმაციით - უფრო წინ აყენებენ საკუთარ თავზე, რაც ისევ და ისევ მათ ვნებს.

    დასანანია მაგრამ მართლაც ძალიან ცოტა ქალის ჩამოთვლა შეიძლება , რომელთა სახელიც ისტორიას შემორჩა, არადა პროცენტული მაჩვენებლით უმეტესობა ორგანიზაციებში (გნებავთ ხელისუფლებასა და მეცნიერებაში) დაახლოებით იმდენივე ქალია რამდენიც მამაკაცი, ხოლო საინტერესო და პერსპექტიულ პოზიციებს მხოლოდ მამაკაცები იკავებენ….

    ქალებო გამოცოცხლდით! ოჯახი არის მნიშვნელოვანი, მაგრამ თვითრეალიზაცია თითოეულ ჩვენგანს სჭირდება!

    Sunday, October 09, 2011

    ბაყაყებითა და კრუასანებით დაბრუნებული ოსეთი!

    ხალხო ეს რა ბედნიერება გვეწვია ქართველებს – გადაკეტილი გზებით, გამქრალი ტრანსპორტით, გაუქმებული მეტრო სადგურებითა და მრავალი მრავალი პოლიციელით ქალაქში – იხარეთ ჩვენი მეგობარი ბაყაყიჭამია ქვეყნის პრეზიდენტი გვესტუმრა!!

    რეალურად პოლიტიკისაგან საკმაოდ შორს ვარ და დიდად არ მაღელვებს გაზულუქებული ღიპიანი 3ef1dbac3c25c330a1f63e239b5e5ab8ბიძიების დებილობები, მაგრამ საზოგადოების დებილიზმი კი ნამდვილად შემაშფოთებელია.

    საფრანგეთის პრეზიდენტის ვიზიტისას გარდა ყველა იმ დისკომფორტისა რაც მე როგორც მოქალაქემ ვიწვნიე, კიდევ სასწაული სიბრაზე დამეუფლა.

    როგორ შეიძლება გჯეროდეს რომ ერთი კაცის ვიზიტითა და 15 წუთიანი ,1000ჯერ გადაღეჭილი ტექსტით რამე შეიცვლება??

    2008 წელს შეიცვალა რამე? დღემდე უკეთესად ვართ? დავიბრუნეთ ოსეთი? ევროპამ შეგვიყვარა და გულში ჩაგვიკრა?რუსეთმა თავი დაგვანება? დევნილები დაბრუდნენ?

    ერთი ადამიანის ვიზიტი რომ საქმეს აკეთებდეს ალბათ კონგოს, ზიმბაბვესა და ნიგერიას აყვავების ხანა უნდა ედგათ უკვე.

    აბსოლუტურად წარმოუდგენელია ასეთი სიბეცე და უმეცრება! თუმცა რა უნდა ვთხოვოთ ადამიანებს რომლებიც დღე და ღამეს ასწორებენ ყანაში და ვენახში იმისათვის ,რომ ოჯახი შეინახონ , ხოლო ამასთანავე  ყოველ წუთს როცა კი პრეზიდენტს ”მასოვკა” დასჭირდება თბილისში ყვითელი ავტობუსებით წამოაჩაქჩაქონ!saakashvili_sarkozy 

    ძალიან სამწუხაროა რომ 30 წუთიანი დებილობისათვის და უკვე 1000-ჯერ მოსმენილი ”ვაი რა მაგრები ვართ/ხართ ქართველები” ამდენი ფული, ენერგია , დრო და უამრავი სხვა რესურსი დაიხარჯა.

    აბსოლუტურად არ ვამართლებ მსგავს კუდაბზიკობასა და მარაზმს! ამ ლაი ლაის სარკოზის ერჩივნა მედვედევისთვის თავში წამოერტყა, ნაკლები ბაყაყი შთაენთქა კრუასანებთან ერთად დილა-საღამოს და რამე შედეგი მიგვეღო, თორე ლამაზ, გაშალაშინებულ, კოხტა სიტყვებს მეც კი დავწერ რამდენსაც გინდათ, თუმცა ეგ ამინდს ვერ შექმნის…..

    ქართველებო ტაში , ტაშიი…… რა გვიქნა საფრანგეთმა ნუღა დავკონკრეტდებით…..

    Thursday, October 06, 2011

    ღვთაებრივი სერვისი,მოხურეთ ჯოჯოხეთის კარი…

    თუ სამოთხეშიც (ქართველებისთვის გამოყოფილ ნაწილში) ისინი ახორციელებენ სხვადასხვა სერვისსა და მომსახურებას ვინც საქართველოში , მაშინ ჯოჯოხეთსა და სამოთხეს შორის სხვაობას ვეღარ ვხედავ.

    ძალიან მიკვირს, რომ ამხელა კონკურენციის პირობებშიც კი ქვეყანაში სერვისის დონე არ მაღლდება, არ ვითარდება და მხოლოდ უკან-უკან იხევს.

    waiter4სულ რამოდენიმე ორგანიზაცია/დაწესებულება ვიცი დედაქალაქში ისეთი, სადაც გესიამოვნება შესვლა ან მათი სერვისით სარგებლობა, სხვაგან კი სასტიკი მდგომარეობაა ამ მხრივ.

    მაღაზიაში კონსულტანტები ან აჩრდილებივით კუდში დაგდევენ და ამოსუნთქვის საშუალებას არ გაძლევენ, ან პირიქით სანთლით საძებარები ხდებიან. სუპერმარკეტებშიც იგივე სიტუაციაა, კაფესა და რესტორნებში ოფიციანტი გაცოფებულია მთელს სამყაროზე და კლიენტებიც სრულიად უმიზეზოდ ხვდებიან რისხვის ქარცეცხლში, უწევთ 5 მეტრიდან ნასროლი მენიუსა თუ სერვიზის დაჭერა, იქით ბოდიშის მოხდა რომ არსებობენ და ამ ყველაფერში ”ჩაივიების”ის დატოვებაც კი. სად არის სამართალი?

    რატომ უნდა ვიგრძნო თავი დამნაშავედ მაშინ, როდესაც ვითხოვ ხარისხს იმაში რაშიც ფულს ვიხდი? თანაც მე თქვენ გეტყვით და კაპიკების გადახდა გვიწევს? ნურას უკაცრავად , მინიმუმ 10 % სერვისი (რომელიც არ არსებობს და მითია) და კიდევ კაცმა არ იცის თვითღირებულებას დამატებული რამდენი % თითოეულ პროდუქტზე.

    უსამართლობაა და მეტი არაფერი. რატომ არ არსებობს ქვეყანაში სერვისის კონტროლის სამსახური, თუ არსებობს ხარისხსი მართვის რაღაც დეპარტამენტი? თუ უხარისხო საჭმელმა შეიძლება გამოიწვიოს ფაღარათი, მაშინ უხარისხო მომსახურებამ შეიძლება გამოიწვიოს ისტერიკა, სკანდალი და რავიც კიდევ რამდენი მენტალურ-ფსიქიური აშლილობის სახეობა. 

    წარმოუდგენელია რომ ავტოსადგომზე მდგომი ადამიანი (ეწ ”სტაიანშიკი”) უფრო კარგად მემსახურება, მიღიმის და სასიამოვნო დღეს მისურვებს სულ რაღაც 40-50 თეთრი სანაცვლოდ , ხოლო ოფიციანტი კაფეში რომელსაც მინიმუმ 2-3 ლარი რჩება ერთხელაც არ გაგიღიმებს, რამის სურვებაზე საუბარიც10212156-preview-staff ზედმეტია.

    პარადოქსია რომ საქართველოში ამ უზრდელობაში ჯერ კიდევ ვიხდით ფულს და არ ვმართავთ სკანდალებს , არ ვითხოვთ მენეჯერს და სულ თავში არ ვურტყავთ მის პერსონალს!

    თუმცა ღირსები ვართ! მანამდე სანამ ჩუმად ვიქნებით და არ შევეცდებით ჩვენი უფლების დაცვას  (მივიღოთ ნორმალური სერვისი მნიშვნელოვანი თანხის საფასურად) სულ ასე იქნება! მგონი დროა დავიწყოთ სერვისის განვითარება ჩვენი ძალებით, თორემ მენეჯერებსა და ორგანიზაციის მმართველებს ეს დიდად არ აწუხებთ როგორც ვატყობ, ჩვენ ხომ ფულს მაინც ვიხდით……

    Tuesday, October 04, 2011

    არც ფიფქია ვარ და არც კონკია, მაგრამ მე მათი მესმის….

    სიმართლე გითხრათ ამბები ბოროტ დედინაცვალზე ყოველთვის გამოგონილი და გაბუქებული მეგონა, wicked_stepmotherთუმცა შევცდი და თანაც ძალიან….

    პირველად რომ ჩვენი სახლის პარმაღს გადმოაბიჯა ისიც ისეთი თბილი და საყვარელი, კეთილი და მზრუნველი ჩანდა, მოკლედ გული აგევსებოდა სითბოთი და სიყვარულით. ჩვენც ოჯახის არსებულ წევრებს რა გზა გვქონდა - მივიღეთ ყველაფერი როგორც იყო და ვიფიქრეთ, რომ ნორმალური ადამიანი შემოგვემატათქო – ოი აქაც როგორ შევცდით. 

    ნელა ნელა, უფრო სწორად კი პატარას დაბადების შემდეგ სიტუაცია შეიცვალა, დამძიმდა, გაფუჭდა, ბურუსითა და ჩხუბებით დაიფარა. რთული იყო იმის აღიარება რომ ასეთი ”ფუმფულა”,”საყვარელი” და ”სათნო” ”დედიკო” მონსტრად გადაიქცა. თუმცა ფაქტია ამას ყველა ხედავდა (ეს ჩემს ინტრიგნობას და სუბიექტურობას გამორიცხავს) ყველას უკვირდა და შემდეგ თანდათან ყველამ ხმა ამოიღო. მაგრამ რად გინდა? კედელს ცერცვი შეაყარეო ხომ გაგიგიათ? ზუსტად ასე მოხდა, სიტუაცია კიდევ უფრო დაიძაბა და გაუსაძლისი გახდა, ახალი ”დედიკო” უფრო ბოროტი და შეუბრალებელი, ოჯახი კი დაქსასულ განერვიულებული.

    დასანანია რომ დედინაცვლებზე ზღაპრები  თუ მულტფილმები მხოლოდ ფანტაზიის ნაყოფი გვგონია და არა ჭკუის სასწავლებელი. ყველას ჰგონია რომ ეს მათ არ დაემართებათ , მაგრამ ცხოვრება სხვანაირადაა მოწყობილი და ეს ამ საკითხსაც ეხება.evil-stepmother

    სიმართლე თუ გინდათ ბრძოლით დავიღალე. აღარც ჩხუბი მინდა, აღარც აყალმაყალი, არც საქმის გარჩევა და მოკლედ ყველას თავში ქვა უხლია. ხომ არის ნათქვამი ყველას ის აქვს რასაც იმსახურებსო? ჰოდა დაე იყოს ეგრე. აღარც თვალის ახელას ვაპირებ ვინმესთვის, არც სიმართლის მტკიცებას – ამიერიდან ცალკე არსება ვარ, რომელიც უბრალოდ გვერდითა ოთახში ცხოვრობს , ცდილობს მათი საგიჟეთი არ გაიზიროს და არც მონაწილეობა მიიღოს რამენაირად.

    ვწუხვარ რომ ჩემს თავს ასეთი რამ ხდება და რაღაც დოზით დანარჩენი ოჯახის წევრებიც კი მეცოდება თუმცა მარტო ვარ ამ ბრძოლაში და სასიკვდილო ჭრილობის მიღებას ჯობია თავი რამეს შევაფარო…. თუმცა ვინ იცის ამ ბრძოლის მერე ომი როგორ განვითარდება!