ემოციური სიკვდილის დაბადება - Mariam Blanc

ყველაფერი რასაც ვქმნი

მოიძიეთ ბლოგზე სასურველი თემა

Monday, January 03, 2011

ემოციური სიკვდილის დაბადება

ადამიანები ქრებიან , მათ მიჰყვებათ ჩვენი ფიქრები და აზრები…

ყველაფერი წრეზე ტრიალებს, ყველაფერი ცოტა განსხვავებულად, მაგრამ მაინც მეტ-ნაკლებად მსგავსად მიდის…

    grave_by_Kon_stan_tine

ამბობენ ყოველ დაბადებაზე 2 გარდაცვალება მოდისო (თუ პირიქით) მაგრამ როგორც არ უნდა იყოს შეკრული წრეა…. ვიღაცა იბადება, სხვა კი კვდება და ამას ჩვენ ვერაფერს ვუშვებით.

რა რჩება ადამიანის სიკვდილის შემდეგ? არაფერი , გარდა კეთილი მოგონებისა და შეგრძნებების მთელი მორევის, რომლებსაც ისინი სიცოცხლეში ქმნიან და იწვევენ გარშემომყოფებში…

Hug_by_ShadowsOfTheDay

  • მაშინ რატომ არავინ ვფიქრობთ იმაზე რომ მეტად სათნოები ან მიმტევებლები, გულღიები და მეგობრულები ვიყოთ?
  • რატომ არ გვადარდებს ჩვენი საქციელი მანამდე სანამ სიკვდილის მოახლოებას არ ვიგრძნობთ?
  • რატომ გვიჭირს ბოდიშის მოხდა მაშინ როდესაც ეს საჭიროა და ვაკეთებთ ამას მხოლოდ იმ დროს როდესაც სიცოცხლე გვტოვებს?

მე თუ მკითხავთ ჯობია მაშინ ვიცხოვროთ გულღიად და მშვიდად , როდესაც ამას ჩვენთვის და ჩვენი hug_by_Taroofახლობლებისთვის სიამოვნების მოტანა შეუძლია და არ დაველდოთ წუთს, როდესაც აღარაფრის შეცვლა აღარ შეიძლება.

 

არ ვიცი არსებობს თუ არა სული (თუმცა რელიგიური სწავლებების უმეტესობა ამას ამბობს) მაგრამ ნამდვილად ვიცი რომ არსებობს შეგრძნებები, ბედნიერებები და ემოციების მთელი ჯარი, რომელიც შეგვიძლია გავცეთ და მივიღოთ, ვიგრძნოთ და ვაგრძნობინოთ, არ ”მოვჟმოტოთ” და მაშინ აღარ მოგვიწევს ბოლო წუთს სინანული, მაშინ არავინ იტყვის რომ ჩვენი სიკვდილი უდროო იყო და ბევრი რამის მოსწრება კიდევ შეგვძელო.

 

ბანალურია მაგრამ ხომ არსებობს ფრაზა : ”ყოველდღე ისე იცოხვრე თითქოს ბოლო დღეაო” – არის ამაში რაღაც აზრი, ეს ალბათ ის ბიძგია რომელიც საჭიროა რომ ადამიანებმა დაიწყონ ფიქრი იმაზე თუ როდის და როგორ გააკეთონ ის, რაც ასე რთულად ან მტკივნეულად ეჩვენებათ…

8903f442c32cc9258eb3c144f074caa4

მაშ ნუ დაელოდებით აღსასრულს, დაიწყეთ დღესვე გაზიარება და მიიღეთ საპასუხოდ შეგრძნებები რომელიც უმეტესობას ასე გვაკლია!

_hug__by_mushir

Blog Archive

Subsrcribe