Wednesday, September 30, 2009

როგორც შენ გინდა, თუ როგორც არის?

ცოტა ხნის წინ ვუყურებდი ფილმს Interstate 60, ხოდა ამ პოსტის დაწერის იდეაც მაქედან წამოვიდა.
არის თუ არა სინამდვილეში ყველაფერი გარდაუვალი, თუ ნებისმიერი მოვლენა შემთხვევითობაა? არსებობს თუ არა დამთხვევები?
შესაძლებელია თუ არა რომ ადამიანმა იპოვოს გზა რომელიც არ არსებობს ,
ან უფრო სწორია ჯერ არავინ იცის მისი არსებობის შესახებ რამოდენიმე ”ვიზუნჩიკის” გარდა? დაინახოს ის რასაც მანამდე არ აქცევდა ყურადღებას?
Neal Oliver: Black hearts? Red spades? 

Come on, thats like cheating.
interstate60-1
Ray: 

Ah, experiEnce has conditioned you into thinking
that all hearts  are red and all spades are black
because their shapes are similar.
Its easier for your mind to interpret them based
on that past  experiEnce instead of being opEn to
the idea they could be differEnt. We see what we expect
to see, not necessarily whats  really there. Makes
you wonder how many other things are right in front of
you - sights, sounds, smells that you cant experiEnce
because youve beEn conditioned not to.

როგორია რეალობა რეალურად??
მართალია ჩვენ მხოლოდ იმას ვხედავთ რაც ნაკლებ ტკივილს მოგვაყენებს,
რაც უფრო გვაწყობს, რაც ადვილი გადასატანია,
 მაგრამ რა ვიცით რამდენ რამეს ”ვმაზავთ”
ამ დროს. შეიძლება ყველაზე საინტერესო ადამიანი ვერ შენიშნო,
ყველაზე საინტერესო ადგილის მონახულებაზე უარი თქვა,
ყველაზე დიდი თავგადასავალი შენს გარეშე განვითარდეს.

რატომ არ ვართ იმდენად თავისუფლები,
რომ ყველაფერი ზუსტად და ადექვატურად მივიღოთ?
არ ვეძებოთ საზღვრები და შეზღუდვები?

რატომ გვჭირდება ის რომ თავი მოვიტყუოთ?
სხვები მოვატყუოთ?


”Say what you mean, mean what you say”.
You know that if everybody follow that rule,  
there'd be a lot less trouble.

უფრო საინტერესო იქნებოდა (ნუ კიდევ უფრო) ადამიანებთან
ურთიერთობა მაშინ როდესაც არავინ ეცდებოდა ყველაფრის გამარტივებას
და სირთულის საერთოდ გაქრობას
(არა თუ თავიდან აცილებას ან გვერდის ავლას)
 

ეგ კი არა, ამ ფილმში ძალიან კარგად არის
გაშარჟებული ადამიანები და მათი სურვილები, უმეტესობა ჩვენგანმა
არც კი იცის რა უნდა და უნდა თუ არა ის რაზეც ოცნებობს,
ნამდვილად მიანიჭებს თუ არა სიამოვნებას მას ესა თუ ის
კონკრეტული რამის მოხდენა.
ძალიან ძალიან დიდი სიფრთხილეა საჭირო სურვილების ჩაფიქრებისას
(თუმცა აუცილებლად საჭიროა ჩაფიქრება,
აბა ისე ყველაფერს აზრი და აზარტი დაეკარგება)
რომ რაიმე სისულელე სულელურად არ აგიხდეს და სანანებელი არ გქონდეს მერე.


”one young couple wished to be married and live
happily ever after. So I blew up their car at the
church on the way to the honeymoon.”

ამ ფილმში იდეალურადაა განხილული და გაშარჟებული ყველა
ადამიანური სისუსტე და სურვილები, მაგრამ ყოველ ნახვაზე გამორიცხულია
რაიმე ახალი არ აღმოვაჩინო და კიდევ ერთხელ არ ვიხალისო!!
 
გირჩევთ თქვენც ნახოთ!
Interstate 60

Tuesday, September 29, 2009

4 in 1 (experiment)

დიდი ხანი არ მიფიქრია, უბრალოდ შევედი სვითისთან ბლოგზე და დამხვდა მეოთხე გაკვეთილი პირველი სამის ლინკებიანად, ხოდა ავდექი და პირდაპირ წერა დავიწყე . საინტერესოა 4 in 1 რა გამომივა.

# 1 პრეზენტაცია ლიფტისთვის:

”ჩორვენის ბლოგი ეს არის გზამკვლევი რეალურ ცხოვრებაში, პიკანტური ასოციაციების და არომატების თანხლებით”

(აი ასე ერთ ამოსუნთქვაზე მოსული განმარტებაა)

# 2 დააკვირდით სტატისტიკას :

ბოლო 7 დღის განმავლობაში:

- უნიკალური მომხმარებლების მაჩვენებელმა დაარტყა ნიშნულს 297 .

-ყველაზე მეტი ნახვა ჰქონდა თავფურცელს და ამ პოსტს

-გვერდების ნახვა უნიკალურ ვიზიტორზე 1,2

-bounce rate 66%

-ყველაზე ნახვადი არის ის კონტენტი სადაც ურევია- შიშველი, სიყვარული,ქალი, და კაცი – სიტყვები.

-ყველაზე ხშირად კი არადა ძირითადად ბლოგზე შემოდიან

Top.ge, Facebook, blogger.com , sweet.ge და forum.ge –დან

# 3 ლისტ პოსტი (ები)

ასეთი პოსტები მანამდე უკვე დაწერილი მქონდა ამიტომ (კაკ რაზ) ლისტის სახეთ ჩამოვწერ

# 4 მოიფიქრე 10 პოსტი

ნუ მართალია 10 ვერაფრით გამოვიყვანე მაგრამ რაც არის საინტერესო იქნება მგონი :)

blo1

მაშ ასე მე შევასრულე 4 დავალება ერთში :) ვნახოთ რას ვიზავ შემდეგში :)

Thursday, September 24, 2009

♥ მარტოდ ძილი ♥

აღმოვაჩინე (ნადვილად მეკუთვნის აპლოდისმენტები) რომ -

♥ადამიანი მარტოდ ძილისთვის არაა

შექმნილი.♥♥

თითოეულ ჩვენგანში სურვილი იმისა, რომ ღამე ვიღაცას ხელი გადახვიო და ისე დაიძინო ღრმა ბავშვობიდანაა.






Saturday, September 19, 2009

ადამიანები და მათი გარემოცვა

ყველა ადამიანი ვცხოვრობთ საზოგადოებაში, მაგრამ ყველა არ ვთვლით თავს ამ კონკრეტული საზოგადოების წევრად. ხდება ისეც, რომ ჩვენთვის მნიშვნელოვანი შეიძლება იყვნენ ისინიც ვინც თვლიან თავს ამ საზოგადოების დამსახურებულ წარმომადგენლებად და ისინიც ვინც განუდგება ”მიღებულ/დამკვიდრებულ” რეალობას.

როგორიც არ უნდა იყოს ნებისმიერი ჩვენგანის მსოფლმხედველობა მაინც ვახერხებთ რაღაცნაირად ურთიერთობას, ხშირად თუ იშვიათად, კარგად თუ ცუდად, ნებით თუ უნებლიედ…

მოკლედ როგორც არის….. :)

ჩემს გარემოცვაში ადამიანებს ვყოფ სამ კატეგორიად:

  • ჩემები
  • ჩემიანები
  • ნაცნობები
  • სხვები

აქვე აგიღწერთ რა განსხვავებაა მათ შორის და რა ადგილი უჭირავთ ჩემს ცხოვრებაში:

1) ჩემები - ეს ისინი არიან ვინც მე არ ამირჩევია, ეს ის ადამიანებია, რომლებიც დაბადებისას დამხვდნენ თუ შემხვდნენ.

ოჯახი, ნათესავები, მათი ახლობლები, ოჯახის ახლო მეგობრები … ნუ მოკლედ ისინი ვისი არჩევაც ჩემს მაგივრად ჩემმა მშობლებმა ითავეს. მათი მნიშვნელოვნება საკმაოდ მაღალია, თუმცა ყველასი არა (მგონი ყველას გვყავს აუტანელი და ტვინისმჭამელი ახლობელ - ნათესაობა, რომელიც ჭორაობის და სხვის ცხოვრებაში ქექვის მეტს არაფერს აკეთებენ). ისინი ვინც ძალიან მიყვარს ყველაზე ახლობლები, ბიძაშვილ -მამიდაშვილები არიან. ნუ მათთან გავიზარდე, ის რომ მე ასეთი ვარ დარწმუნებით შემიძლია ვთქვა სულ ცოტათი მაინც მათი დამსახურებაა, ნუ ამას + ოჯახი(მშობლები) რაღა თქმა უნდა. (6 წლის ასაკამდე სანამ სკოლაში წავიდოდი და ჩემს საკუთარ მეგობრებს , აქტიურ მეგობრებს შევიძენდი ესენი იყვნენ ჩემთვის მეგობრებიც და ნათესავებიც)

3cow

2) ჩემიანები (ანუ რუსულად ”სვაი” ) - ამ ჯგუფში ხვდება ყველა ის ადამიანი რომელიც მე თვითონ ”ავარჩიე” თუ მათ ”ამარჩიეს” ურთიერთობისთვის, ყველა ვისთანაც ოჯახისგან დამოუკიდებლად ავაწყვე მეგობრული(ახლო) ურთიერთობა. ჩემიანები ყველა ის ადამიანია ვისაც შემიძია ვენდო, დარწმუნებული ვიყო მათ მხარდაჭერაში ისევე, როგორც მათ შეუძლიათ იყვენ დარწმუნებული რომ მათი გულისთვის თავით დავენარცხები ასფალტს საჭირო თუ იქნება.

ეს ის ადამიანები არიან ვინც არასოდეს მბეზრდება, სულ მიყვარს და სულ მსიამოვნებს მათი საზოგადოება. მოკლედ ესენი ფაქტიურად მეგობრები, რეალურად კი რაღაც უფრო ახლო და მნიშვნელოვნები არიან.

mishi3

3) კატეგორია ნომრით სამი ცოტა ისეთი აბლანდულია , ნაცნობები ძალიან ფართო ცნებაა ვიცი , მაგრამ ვეცდები ოდნავ მაინც აგიხსნათ ვინ არის ამაში გაერთიანებული. ნაცნობები ის ხალხია რომელიც შენს გარშემო რაღაც პერიოდულობით სულ ტრიალებენ. შესაძლოა ძალიან აქტიური და მჭიდრო შეხების სფერო გქონდეს ან უბრალოდ პატარა ქალაქში და პატარა ინტერნეტ სამყაროში ისინი სულ გხვდებიან სადღაც სიახლოვეს. ეს ადამიანები არ გამორჩევიან გულღიაობით ან ძალიან ახლო ურთიერთობით, მაგრამ მათთან ერთი ან სულაც რამოდენიმე საღამოს გატარება ძალიან სასიამოვნო და საკმაოდ ბევრის მომცემი ხდება.

03

და მეოთხე კატეგორია

4)სხვები- ეს ისეთი საზოგადოება თუ მისი წევრებია, რომელიც მოდიან და მიდიან, ხურდაში მოყვებიან სხვა ნაცნობებს შემთხვევით (საქმიან ან უბრალოდ სიტუაციის მიხედვით) გვეცნობიან და მათთან ურთიერთობა უბრალო გამარჯობა - ნახვამდის და შესაბამის სფეროზე პატარა წაჭორავებით შემოიფარგლება. ეს ადამიანები არ ქმნიან განწყობას , გარემოს და სასიამოვნო აურას. ისინი მოდიან და მიდიან როგორც წელიწადის დროები და შეიძლება უმოკლეს დროში ნახევარი მათგანიც ვერ გავიხსენო.

Christmas_Without_You_by_mnmsfreak

ასეთია ჩემს გარშემო არსებული საზოგადოება და მათი წევრები დანახული ჩემი გადმოსახედიდან. საერთოდ ძალიან უცნაურადაც ხდება ხოლმე, ნაცნობები ხდებიან ჩემიანები, ჩემები - სხვები და ასე უსასრულოდ, თუმცა დღემდე ვერ დავიჭირე კანონზომიერება რომ ან თავიდან ავიცილო ეს , ან კიდევ დავაჩქარო ხოლმე მოვლენები (აბეზარი ადამიანების შემთხვევაში).

და კიდევ არასოდეს დაფიქრებულხართ რის მიხედვით ვარდებიან ადამიანები ამა თუ იმ კატეგორიაში ერთი ნახვით , ერთი გასაუბრებით, თუნდაც ერთი ხელის ჩამორთმევითა და გადაკოცნით?

post-26-1174078185

რა მაგარია ადამიანური ურთიერთობები….

Friday, September 11, 2009

მშობლები v s. შვილები

ამ ბოლო დროს ქალაქში და ზოგადად საზოგადოებაში ბევრი ორსული ან ახლად ნამშობიარევი ქალი გამოჩნდა. იმდენად ბევრი რომ უკვე შემთხვევითობა და იშვიათობა აღარა.
ხოდა ეს რა შუაში იყო და ბოლო ცოტა ხანია, რამოდენიმე ადამიანისგან შემდგარ საზოგადოებაში განვითარდა რიგი მოვლენებისა ისე , რომ ”სასტავში” ატყდა ორსულობაზე და ბავშვებზე ღადაობა. არათუ ღადაობა უკვე დაგეგმვები როგორი იქნება შვილი , ვის დაემსგავსება და როგორ მოიქცევა, როგორ აიტანენ მშოლები მას როდესაც საკუთარ თავს ვერ იტანენ – ვაი და მას დაემსგავსა საწყალი ბაშვიც (მას ხომ არჩევანის შანსი არ აქვს)user.gif
აი მაგალითად მომავალი ბავშვის ერთ ერთი დახასიათება ასე ჟღერდა:
ინტეგრირებულ პეროიანი კახელი ელფი რომელიც გაჩენიდან რამოდენიმე წელში სახლს ააფეთქებდა”. biggrin.gif biggrin.gif

ან წერილი დაგვხვდებოდა მაგიდაზე.
"დედა. მამა. მე სამოგზაუროდ წავედი. არ ინერვიულოთ" givi.gif
ხოდა ამ ღადაობ ღადაობაში ერთ ერთმა აღმოაჩინა, (აქამდეც იცოდა ”მამენტ” რომ ჰყავდა) რომ თურმე მისი 18 წლის შვილი რომელიც სად და როგორ იყო არ იცოდა, მასთან ერთად ერთ ფორუმეზეა და პოსტავს , კი არადა დაჟე იცნობს კიდეც მას.
მართალია ცოტა გაუგებორბაშია ჯერ , მაგრამ ალბათ მალე მოვა აზრზე და ურთიერთობაც დალაგდება.
ამ ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ დღეს ვსაუბრობდით მე და პოლსკა როგორია როდესაც გყავს ბავშვი, აი ასე უცებ გყავს და მორჩა, ან იცი რომ ორსულად ხარ რიგი გარემოებების შედეგად ( და არა სისულელის) ხოდა რას აკეთებ, რას ფიქრობ რა შეგრძნებები გაქვს.
3 მანამდე კი მე და დოდი ვსაუბრობდით ვილი რომ გახდება 12-13 წლის და რომ დაიწყებს გატრაკებას წიპა ” წავედი მე და ვსო” და გაიჯახუნებს კარს. დოდიმ რას ქვია გაიჯახუნეს კარსო :) ჯერ არ გაზრდილა ვილი , მან კიდე უკვე გაჭედა, ხოდა რა არის საბოლოოდ მშობლების და შვილების ურთიერთობა.
როგორ გვაძლევენ მშობლები თავისუფლებას, გასაქანს და ამ დროს მაინც გვაკონტროლებენ ისე, რომ ჩვენ გვეგონოს თავი დიდებად. გვაკონტროლებენ იმისთის, რომ მათმა შვილმა თავს არაფერი აუტეხოს, ცდილობენ დაგვიცვან რაღაცეებისგან რისიც თვითონ ეშინიათ ან ეშინოდათ.
ახლა გვაქვს ბრძოლა მშობლებთან მაგრამ რა იქნება როდესაც ჩვენც ”მტრის” ამპლუაში აღმოვჩნდებით? რას ვიგრძნობთ? როგორ გავუმკლავდებით ამას?
მოკლედ ძალიან ბევრი მომივიდა ეს ბავშვების თემა მგონი. მიუხედავად იმისა რომ ძალიან მიყვარს ბავშვები, მაინც არ ვიცი რამდენად ადექვატური და ნორმალური ვიქნები მათთან გრძელლვადიან ურთიერთობაში მაშინ როდესაც მათ ”ჩემები” ერქმევათ.
დე, მა ვიცი რომ კითხულობთ ბლოგს და მიყვარხართ! :)
პოსტი კი ეძღვნება – პოლსკის, ოზიკას და კექსს. (თქვენც მიყვარხართ)

Friday, September 04, 2009

Friends will be Friends….

პოსტი იქნება ძალიან ემოციური და შეიძლება სახალისოც კი :)
მინდა მოგიყვეთ 4 მდედრზე რომლებიც როგორც აღმოჩნდა ძალიან მიყვარან !!!. მიყვარან თავისი ბზიკებით , მარაზმებით და დურაკობებით . ეს 4 მდედრი ძალიან საყვარლია. ერთი მათგანი 13 წელია მიყვარს , ხოლო დანარჩენი 3 სულ რაღაც 5 წელია, მაგრამ მათი გამორჩევა ძალიან რთულია.
კი ხდება ისე რომ ზოგჯერ მე ვუშლი მათ ნერვებს, ხოგჯერ ისინი… რა თქმა უნდა ისეც ხდება , რომ ყველა ერთმანეთს ვაღიზიანებთ და მერე ერთმანეთისგან განტვირთვას ვსაჭიროებთ, მაგრამ პოსტის თემა ეგ არ იქნება.
ამ პოსტში მე მინდა ცალ ცალკე გამოვყო თითოეული მათგანი , თავისი “ქიშმიშებით” და “ზაიობებით”, დავახასიათო და მოგიყვეთ რა არის მასში ესოდენ განსაკუთრებული. (თუ ამ პოსტის მერე არ გამოვჩნდი ერთი კვირა - მეძებეთ!)
დავიწყოთ ბლოგერებისთვის ნაცნობი ადამიანით.
მისი ვარდისფირზმი გაცნობის დღიდან მაოგნებს, ნებისმიერი მისი მოსაზრება იმდენად “დაშაქრული” და მსუყეა, ზოგჯერ მაგიჟებს. ძალიან მოუწესრიგებელია (მამენტ ეს ყველა ჩვენგანს გვახასიათებს მარა ამას განსაკუთრებით) რომ მის სამყაროში ცნება დრო და საათი საერთოდ არ არსებობს , ან თუ არსებობს ინსტრუქცია საერთოდაც არ მოყვება. მისი სასიყვარულო ისტორიები (ახალგაზრდობაში) მეგობრების წრეში ყველაზე დიდი ვნებათაღელვის გამომწვევი მოვლენა იყო. ეს გოგო რაღაც ენით აუწერლად ახერხებს ადამიანის მოლბობას და აჩუყებას.
რაც გავიცანი მას შედეგ მასში არ შეცვლილა : ის რომ მოსწონს მუცლის ცეკვა, უყვარს ვარდისფერი, ყველგან აგვიანებს და ყველაფერი ისევ მალე ბეზრდება.
Sweet -
შემდეგი მეგობარი ეს არის ადამიანი ცივი გონება, საღი აზრი, ქალი კრიტიკა და ცინიზმი.
ადამიანი რომელიც ყოველთვის (ნუ თითქმის, თუ საუბარი რამოდენიმე პიკანტურ საკითხს არ ეხება) ინარჩუნებს ცივ და საღ აზროვნების უნარს, არის უემოციოდ და განსჯის მატემატიკური სიზუსტით.
მისი არგუმენტები ყოველთვის ქვას ხეთქავს, მის თვალში ადამიანების უმეტესობა განუვითარებელია, მეორე ნახევარი განსავითარებელი და მესამე ნახევარი მისი მეგობრები ან ახლობლები არიან :))) ის თითქმის ყოველთვის სვავს ჩემტან ერთად (ნუ ან მორიგეობით) , ბოლო დროის გარდა რაც გადაწყვიტა რომ “ბელაია “ უახლოვდება .
იმისთვის რომ მან თავი კარგად იგრძნოს აუცილებელია იყოს სიგარეტი, ფული და …… (ამ დეტალს არ განვავრცობ მაინც რა ვიც რა ხდება)


ლოლიტა -
მესამე მეგობარი რომელიც ასევე 5 წლიანი სიყვარულია არის მშვიდი, საყვარელი, კეთილი , გემრიელლოყება და ფეხებზემკიდია.
ის ისეთი ინერტულია რომ დასახასიათებლად არც კი ვიცი რა დავწერო. მან იცის რა უნდა, მაგრამ არასოდეს დგავს რაიმე კარდინალურ ნაბიჯს ცხოვრების შესაცვლელად. ის ებრძვის “უსამართლობას” ოჯახში პრინციპით – დავიკიდებთ მოგვეშვება(იან), არ მოგვეშვება(იან) და მაინც გვკიდია :))) ამ ადამიანმა ყოველთვის იცის როგორი მამრი უნდა იყოს მის გვერდით – რა თქმა უნდა მანქანიანი (მერე რა რომ ახლა მასაც ყავს მანქნა)

გვანცა -
და ბოლოს ჩემი 13 წლიანი სიყვარული რომელზეც უკვე არაერთი პოსტი გავაკეთე. ადამიანი რომელიც ძალიან მგავს მე, თუმცა არა, ჩვენს შორის არის რიგი განსხვავებებისა რაც გენიალურია. ადამიანი, რომელიც ზუსტად ვიცი, რომელმაც ზუსტად მე-იცის. ადამიანი რომელთან ერთადაც ყველას ვეცნობოდით როგორც ტყუპები.
ეს არის მეგობარი რომელთან ერთადაც გადატანილი მაქვს ბავშვობის უტკბილესი მარაზმები. ეს არის მეგობარი რომელმაც არ იცის რა უნდა , მაგრამ არაუშავს მოიფიქრებს სად ეჩქარება :))))


ბაკო -
ჩვენი ერთად ყოფნა ფრიად სახალისო და მოულოდნელობებით სავსეა ხოლმე. მაგალითად პირველად რომ ლოლიტასთან წავედით ბათუმში მივდიოდით მატარებლით, მარომ გზის რაღაც ნაწილში ძალიან დიდი ინტერესით იკითხა “სად ვართ”-ო , გვანცამ კი არც აცია, არც აცხელა და აჯახა “ ჭალაში”- ო (რეალურად მართლა სადღაც ყანებში მიდიოდა მატარებელი.)
იყო ისეთი მომენტი როდესაც ისევ ბათუმში მე , ლოლა და ბაკო ერთად ვიჯექით სააბაზანოში. ლოლა ფეხებს იხეხავდა, ბაკო არწყევდა, მე კიდევ ერთს ვართობდი მეორეს ვუვლიდი. იყო მომენტი როდესაც ერთ ერთი ხვდებოდა ბიჭს დანარჩენებდი მის დაბრუნებამდე ვარჩევდით, განვიხილავდით და ვბჭობდით მოვლენების განვითარებაზე. ლოლასთან , სვითისთან და გვანცასთან ერთად უამრავი წიგნიანი და უძილო (ან ნახევრად მძინარე) ღამეები მაქვს გატარებული.
აი ასეთები არიან ჩემი მეგობრები და ურთიერთობა მათთან!!!

GIRLS I LOVE YOU!!

GIRLZ U RULE!!