Thursday, July 16, 2009

ისევ შიში რომელიც სიკვდილს უკავშირდება

მოკლედ უმეტესობა ბლოგებზე წაიკითხავდით, რომ არავის ეწერინება, ყველას სცხელა , ეზარება და ა.შ

მართალია მეც უზომოდ მცხელა , ისე მცხელა რომ დღეს ცივ ლუდზეც კი უარი ვთქვი, მაგრამ არც მეზარება და მეწერინება კიდევაც, უბრალოდ ამდენი ხანია ვფიქრობ დავწერო თუ არა და როგორ დავწერო…

 

ნუ მოკლედ პოსტი ისევ სიკვდილს და რიგ შიშებს უკავშირდება. არა არაფერი არ იფიქროთ კაცო, ძალიან კარგად და ბედნიერად ვგრძნობ თავს, თუმცა ცოტა ხნის წინ ვუყურე ფილმს (რა თქმა უნდა დორბლიანი მელოდრამა იყო) ხოდა იქ მთავარი გმირი ამბობს დაახლოებით ასეთ ფრაზას:

 

 

 

 

” მეშინია რომ სიკვდილის მერე მალე დაგავიწყდებიო”

 

 

 

 

 

 

††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††

ხოოდა აი დამებადა კითხვა , არის თუ არა სიკვიდლის შიში იგივე დავიწყების (ანუ ახლობელ ნაცნობ ნათესავებში) შიში?

გვაღელვებს თუ არა ის, რამდენი ადამიანი მოვა გარდაცვალების შემდეგ საფლავზე, რამდენჯერ  მოვა და მოვა თუ არა ვინმე?

 

ნუ კარგით ჯანდაბას საქართველოში რახან ვართ დავუშვათ რომ ოჯახის წევრები აუცილებლად მოვლენ (კაკ ნი კაკ წესია მაინც და მოსახლეობის დიდი ნაწილი მართმადიდებელია), მაგრამ გავახსენდებით მეგობრებს, კლასელებს, კურსელებს, თანამშრომლებს, შეყვარებულ-ბოიფრენდ-გირლფრენდებს?

 

 

ან რა უფრო მთავარია გავახსენდეთ და უბრალოდ ამოიოხრონ, თუ გავახსენდეთ და ხშირად გვახსენონ და ილაპარაკონ , თუ გავახსენდეთ , საფლავი მოინახულონ და შეამკონ ყვავილით ან იქნება ღმერთს (ნუ ნებისმიერს რომელიც ახლობლებს სწამთ) სთხოვონ ჩვენი სამოთხეში (ნუ ან უკეთეს სამყოფელში) მოხვედრა?

 

რომელია ამათგან ყველაზე უკეთესი ვარიანტი, ან არის კი რომელიმე ”ვარიანტი”?

რაში გვჭირდება სიკვდილის მერე გახსენება? არ ჯობია სიცოცხლეშივე დაგვაფასონ და ვუყვარდეთ? საფლავის ქვა ხომ ვერ გრძნობს, კუბოზე დაყრილი მიწა ვერ საუბრობს და სული კი კაცმა არ იცის არის თუ არა ან სად არის…..

მოკლედ მე აუცილებლად დავწერ ანდერძს რომ მინდა კრემაცია და შემდეგ სადმე უზარმაზარ მიდნორზე მოპნევა :) არავინ მინდა მოვიდეს ჩემს საფლავზე და ღვინო ასხან ჩემს კუბოს ან წითელი კვერცხი აგორონ აღდგომაზე.

17 comments:

  1. ჩემი აზრით სიკვდილის შიში დავიწყებასტან არაა კავშირში, ეს მხოლოდ მეორადი გამოვლინებაა. რეალური შიში კი არაცნობიერის არსებობასტანაა კავშირში.
    რაც არ უნდა ვილაპარაკოთ სამოთხე, ჯოჯოხეთი და ბლა ბლა ამბები, რეალურად არავინ არ იცის რა მოგვდის სიკვდილის შემდეგ, და აი სჭორედ ესაა შიშის მიზეზი.

    რატომ არ არიან ბუდისტი ბერები ამ შიშით შებყრობილნი? იმიტომ რომ იციან სიკვდილი გაქრობა კი არააა უბრალოდ ერთი ფორმიდან მეორე ფორმაში გადასვლაა, ანუ გარდამავალი წერტილია. იციან და სჯერავთ.

    ReplyDelete
  2. უფ დამავიწყდა, სხვისის არ ვიცი მაგრამ მე მართლა წერის მაინიითა ვარ შებყრობილი :D

    ReplyDelete
  3. რომ დავფიქრდი ორი რამის გამო მეშინია სიკვდილის )
    1. მეშინია, რომ როდესაც მოვკვდები, იქ რაღაც იარსებებს და მეც ვიარსებებ, და მემახსოვრება ყველა და ყველაფერი, ოღონდ მარტო ვიქნები და ყველა მომენატრება :უსერ:
    2. არ მსიამოვნებს იმის წარმოდგენა, რომ აქ ცხოვრება ხდება, რაღაცეები იცვლება, ჩნდება და.ა.შ. და მე ამაში აღარ ვმონაწილეობ :მო:

    ReplyDelete
  4. nela NELA mival mgoni iqamde rom sikvdilis shishi chveni diadi egoa da arafefri meti??

    ReplyDelete
  5. ადამიანმა პატიოსნად უნდა იცხოვროს სიცოცხლეში, ბოროტება არ უნდა ჩაიდინოს, სხვებს უნდა დაეხმაროს, მოკლედ ფრიად მარტივი რაღაცეები უნდა გააკეთოს. და დარწმუნებული იყავი ძალიან ბევრს ემახსოვრება ასეთი ადამიანი, არ დაავიწყდებათ.
    კრემაციას, გაშოროს ეგ დრო უფალმა კიდევ დიდი ხნით, არ გირჩევ მრავალი მიზეზის გამო.

    მე ვაკვირდები, რომ თანამდეროვე ახალგაზრდობის რაღაც ნაწილში გაურკვეველი მიზეზების გამო ათეისტობაა გავრცელებული. არ ვიცი ეს მოდის აყოლაა, თუ გააზრებული არჩევანი, ეს თქვენი საქმეა რაღათქმაუნდა.

    უბრალოდ მარტივად გეტყვით, რომ სიკვდილის შემდეგ არის ის სხვა ფაზა, რომელშიც სული გარდაიქნება, არის ის დიდი ძალა, რომელსაც სხვადასხვა ხალხები ზოგი იესოს, ზოგი - ალაჰს უწოდებს და ა.შ. ალბათ ამ კატეგორიის ახალგაზრდებს სჭირდებათ დრო, რომ თვითონ მივიდნენ ღმერთამდე.

    ერთი მინდა იცოდნენ ამ ახალგაზრდებმა, თუნდაც მწარედ დაგვცინონ ჩვენ - თითქმის ყოველდღე მრავალი ჩვენგანი ლოცულობს თქვენი სულების გადასარჩენად. თვქნე სახელზე პარაკლისების გადახდაც ხდება, რათა შემდგომში მცირედად მაინც შეგიმსუბუქოთ მარადიული არსებობა სადაც არ უნდა იყოთ.

    უფალი გფარავდეთ სულიერო ძმებო და დებო!

    ReplyDelete
  6. DelphiKnight
    გასაგებია ეს პოზიციაც, თუმცა ათეისტი არ/ვერ ვარ, მაგრამ იმდენად მძულს სასაფლაოები რომ კრემაციის იდეა ყველაზე მართებული მგონია, თუმცა ერთხელ მითხრეს რომ ადამიანს იმიტომ მარხავენრომ რელიგიის მიხედვით ისევ მიწად უნდა იქცესო თუ რაღაც ამდაგვარი ხოდა ჩემთვის ეგ ახსნა ძალიან ბუნდოვანია.
    მოკლედ მე არ ვდავობ რელიგიაზე :)
    მე დავიწყების შიშზე მაქვს საუბარი :)

    ReplyDelete
  7. სიკვდილის იმიტომ მეშინია რომ ამ სამყაროში აღარ ვიქნები, და ისიც არ ვიცი სად მოვხვდები.

    იმის ნამდვილად არ მეშინია რომ ვიღაცას არ გავახსენდები, დიდად არც მაინტერესებს :დიდიეგოისტივარ:

    ReplyDelete
  8. მე რომ არ მეშინია სიკვდილის, არანორმალურია?

    საფლავზე მოსვლაც მკიდია, ალბათ როცა/თუ გამიხსენებენ, ამოიოხრებენ ი ვსო.

    ის ტეხავს მართლა, რომ თუ დავინახავ კიდევ აქ რა ხდება და ვერ მივიღებ მონაწილეობას, მაგაში დამწყდება გული. განსაკუთრებით ახალი აღმოჩენები და ტექნოლოგიები, აი ფანტასტიკურ ფილმებში რომაა, ეგენი მაინტერესებს როდის იქნება.

    ReplyDelete
  9. albat aranairi mnishvneloba ar aqvs movlen tu ara, ubralod vici bevr adamians vchirdebi da bevrs davakldebi, akidan gamomdinare magis shishi maqvs, sikvdili ar meshinia magram ar minda cudat ikvnen da itiron ise rogor vtirivar me tu vinme axlobeli midis da ganvicdi,
    da minda gavaxsende da chemtan gatarebuli ragac momentebi ar daavickdeet, amitom vcdilob tviteul megobartan iseti urtiertoba mkondes ro gasaxsenebeli bevri dagvrches :)

    ReplyDelete
  10. სიკვდილის შიში არ მაქვს, მაქვს შიში ახლობელ ადამიანებთან განშორების.

    კრემაციას რაც შეეხება გეთანხმები

    ReplyDelete
  11. hmm. tu kargad maxsovs shen mobneva mtashi da tovlshi gindoda...


    es ikit iyos da sikvdilis shishi mec maqvs ogond ara chemi....

    da egec iqit iyos chemi gamchirvebia vici...

    ReplyDelete
  12. რა თქმა უნდა, სითბოს სიცოცხლეში გაცემა–მიღება სჯობს..

    სიკვდილის რატომღაც არ მეშინია. არც ის მაღელვებს, ხშირად მახსენებენ და მოვლენ თუ არა საფლავზე. მაგრამ სამაგიეროდ ვფიქრობ ხოლმე, ჩემი საყვარელი ადამიანი თუ მხედავს.. უბრალოდ, ძალიან მინდა, რომ ასე იყოს.
    ჰოდა, ალბათ ყველა ადამიანს რჩება ერთი ვინმე მაინც, ვისაც ის მოენატრება ან უბრალოდ გაახსენდება.

    ადრე წავიკითხე სადღაც, ადამიანი მაშინ კვდება, როცა გამხსენებელი აღარ ჰყავსო. რეალურად ასეც არის, საბოლოოდ იშლება მასზე ინფორმაცია.

    მოკლედ, ასე: რიტუალების დაცვა და სხეულის ბედი ნაკლებად მაღელვებს, თუ ვინმეს მოვენატრები, კარგი იქნება :))

    ReplyDelete
  13. შენ მიერ დასმული კითხვები კერი ბრედსოუს კითხვებს მაგონებს სერიალიდან "სექსი დიდ ქალაქში" ;) ...ხოლო შენს კრემაციასთან დაკავშირებით, აბა რა გითხრა... მართალია, კრემაცია უფრო აკურატული საქმეა, მაგრამ რა გარანია გაქვს იმისა, რომ ის ფერფლი "შენ" კი არ იქნები, არამედ იმ კუბოს ნარჩენები რომელშიც სხელუი იწვა? (ტფუი! ტფუი!...)
    მერე მეორეც: დარწმუნებული ვარ, იმიერში ადამიანს ნამდვილად არ ეფიქრება იმისთვის, ვინ მოდის და აფასებს მას. ვინაიდან სასაფლაო მიწიერი განმარტებაა გარდაცვლილისა. სული კი - ზეციური, არამატერიალური განმარტება. აქედან გამომდინარე, როცა ადამიანი კვდება, მერე მის სულზე უნდა გადავერთოთ და არა მის უსულო სხეულზე.
    მოკლედ, თუ შევთანხმდებით, რომ ადამიანს აქვს სული, მაშინ მისი სული უნდა გახდეს ჩვენი აპრიორი ამ ადამიანის გარდაცვალების შემდეგ. ხოლო თუ ვიტყვით, რომ ადამიანს სული არა აქვს, მაშინ რატომღა ვმარხავთ ან კრემაციას ვუკეთებთ მათ? ხომ გვინდა, რომ ისინი ჩვენ გვერდით იყვნენ? ჰოდა ასეთ შემთხვევაში, ბალზამირება გავუკეთოთ და ავაყუდოთ სახლის რომელიმე კუთხეში.

    ReplyDelete
  14. Zuriuss - hate sexi didi qalaqshi, xoda ho nu daaxloebit iq xar sadac me , magram shen cota tavdayira shexede yvelafers.

    ReplyDelete
  15. კარგით, რა. ამ სიცხეში რა დროს სიკვდილია?

    ReplyDelete
  16. kudaa kak raz sicxeshia sikvdili tore zamtarshi ra mogklavs kacs :D chatbundebi da xar gungulad :D

    ReplyDelete
  17. davicyebis hishi da sikvdilis shishi ara mgonia egre mchidro vshirshi iyvnen ertmanettan,imito ro davicyebis shishi sikvdilis shishis gareshec sheizleba gqondes...zogadad adamianebistvis ert-erti mamozravbeli zalaa,roca ician r vigacas chirdeba,vigacas axsovs da vigacas arasodes ar daavicydeba da magashi rchvi roca eparebat,mer ecyebat depresiebi,tvitgvemebi da sikvdilse sachiroze meti fiqrebi...
    da tviton sikvdilis shishi gaurkvevlobis shishi ufro da martalia jer chem sikvdilse ar vfiqrob,magaram ragacmairad,axlave vgrznob rom sikvdilis cin siamovnebit vitxovdi kide ert sicocxles. :)))

    ReplyDelete

დასტოვეთ თქვენი მოსაზრება...ნუ მოგერიდებათ გამოხატოთ თქვენი ჰაზრები თავისუფლად!