სიცოხლის ხალისი და სიკვდილზე ოცნება - ჩორვენი - Tjorven

კუბოკრული კაბის ჯიბეში ბოლო სურვილი რჩება....

მოიძიეთ ბლოგზე სასურველი თემა

Sunday, May 03, 2009

სიცოხლის ხალისი და სიკვდილზე ოცნება

როდესაც ტრასაზე მიმავალ ავტომობილში ზიხარ, ფანჯრები ბოლომდეა ჩამოწეული და ქარი გეტყლაშუნება სახეზე, ჩასუნთქვაც კი ჭირს….

პირს აღებ, მაგრამ ფილტვები გიშრება და ჰაერს ვერ ყლაპავ…სუნთქვა შეუძლებელია, თავბრუსხვევას გრძნობ…

აი ზუსტად მაშინ ხვდები რომ სიცოცხლე გინდა, თავს ატრიალებ და ხარბად ისუნთქავ ტრასის სუნით გაჟღენთილ ჟანგბადს….

რა უცნაურია 18-25 ან თუნდაც უფრო მოწიფულ ასაკში - სიკვდილზე ფიქრი …

როგორ შეიძლება ისურვო სიკვდილი, მაშინ როდესაც:

გყავს ოჯახი… გაქვს საყვარელი საქმე, მზე ყოველ დილით ამოდის , წვიმის შემდეგ ბალახს ულამაზესი ხაოიანი სურნელი აქვს, როდესაც ზამთარში ყველაფერი თეთრი ფაფუკი თოვლით იფარება და ბზინავს, როცა შეგიძლია გაიცნო ახალი ადამიანები, იპოვო ახალი გასართობი და საინტერესო ჰობი, ნახო სამყარო, მოეფერო და რავიც ამ სიის გაგრძელება უსასრულობამდე შემიძლია.

მე არ მესმის როგორ შეიძლება დათმო ეს ყველაფერი….

მე არ მესმის როგორ შეიძლება ვერ მიხვდე იმას, რომ რახან ცოცხალი ხარ ესეიგი რაღაცაში ხარ საჭირო, იმიტომ რომ ისეთი ერთი შეხედვით უსარგებლო არსებაც კი როგორიც კოღოა, ჩნდება და ცოცხლობს….

ვერაფრით გავიგებ იმ ადამიანების გადაწყვეტილების სისწორეს, რომლებმაც სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულეს.

მე მესმის რომ ადამიანების ძალიან დიდ ნაწილს გაუსაძლის პირობებში უწევს ცხოვრება, მაგრამ მე არ მჯერა სიტყვა “ვერ”-ასი, მე არ მჯერა, რომ მონდომების ხარჯზე შეუძლებელია რაღაცის მიღწევა….

მე დარწმუნებული ვარ, რომ ამ ქვეყნად ადამიანები დედამიწის დასამძიმებლად არ არიან მხოლოდ.

გაუგებარია რატომ უნდა უარყო და დატოვო ეს ყველაფერი მაშინ როდესაც არ იცი რა იქნება მერე, ხოლო აქ კი ყველაფერი (მეტნაკლებად, რამდენადაც ეს ასხნილია და გაცნობიერებული გვაქვს) რეალურია , აქვეა ახლოს….

მე მიყვარს სიცოცხლე!

მე არ ვცოცხლობ, მე ვცხოვრობ!

Blog Archive

Subsrcribe