тонувшый коробль... - Mariam Blanc

ყველაფერი რასაც ვქმნი

მოიძიეთ ბლოგზე სასურველი თემა

Tuesday, August 12, 2008

тонувшый коробль...

не надо бежать так, как кысы с тонувшего коробля!!!



მმმ, გუშინდელი დღე, საღამო 10 საათი 15 წუთი, ტაქსის სალონი ძალიან მოუხერხებელია, ან მე ვარ ძალიან დაძაბული და რაღაც შიგნიდან მაწუხებს.

ვზივარ კარის სახელურს ჩაფრენილი და ვაკვირდები რა ხდება ქალაქში. სანამ საბურთალოდან კანცელარიამდე მიხვალ დიდი გზაა.


ქალაქში ხალხი ჩქარი ტემპით გადაადგილდება, მანქანებში აწყობს
წარმოუდგენელი ზომის ფუთებს, ჩანთებს და ჩემოდნებს. ბავშვებს ავზე ახურავენ ,ოხრად აცმევენ (არადა ზაფხულია, მაგრამ იქნება ციმბირში ახალი კურორტი გაგვიხსნეს... ჩვენ ხომ ეს უკვე გვეკუთვნის). მოკლედ მგონია, რომ ყველაზე კაი ვარიანტში ფილმში ვარ. მანქანები ჩვეულებრივზე უფრო ქაოტურად და დეგენერატულად მოძრაობენ.
ქალაქში ავტობუსები არ ჩანამ არადა არც ისე გვიანია, ხალხი აქტიურად ცდილობს ცარიელი ტაქსის პოვნას და ხელში ჩაგდებას....

ბენზინგასაამართ სადგურებთან რიგები 3-4 ან 5 მწკრივად დგას. ყველა იგინება, ყვირის . მიდი - მოვდივარ , გამატარე - გაიწიე მიდის. არა მე კი მესმის, რომ
ეიძლება ცოლი, შვილი, დედა მოარიდო ამ სტრესს , და გაურკვეველ სიტუაციას, მააგრამ როდესაც იძვრები აზერბაიჯანის და სასომხეთის ,ან კიდევ თურქეთის (ყველაზე ჭკვიანურ ვარიანტში) მიმართულებით და სულაც არ გეგმავ შენ თვითონ (მამრებზე მაქვს ნუ აქ ძირიადად საუბარი. კაკ ნე კაკ მაინც ძირითადი ძალაა) უკან დაბრუნებას ....
მ.....

არ ვიცი ალბათ აქ უნდა ეწეროს რაღაც, მაგრამ ვფიქრობ განსჯის უფლება და
საფუძველი არ მაქვს. მე ხომ არაფერი გამიკეთებია მათზე უკეთესი ან შედეგიანი გარდა იმისა, რომ არ გავიქეცი, ამიტომ გავჩუმდები....

როგორც იქნა მივედი კანცელარიამდე. სოლოლაკში ყველა - დიდი თუ პატარა ფეხზე იდგა და გარეთ იყო გამოფენილი. ერთ ადგილას ბავშვების პატარ გუნდიც იდგა ცაში თავ აწვდილი და ერთი მეორეს მიყოლებით კითხულობდნენ "აბა სად არიან? აბა სად არიან?"ო....

ბლინ გამიტყდა კი არადა გული შემეკუმშა რაღაცნაირად. ეს ხომ კანცელარიასთან
ძალიან ახლო ხდებოდა და ფაქტიურად საშიშროება ყველაზე დიდი მანდ იყო , აი ვინ უნდა წასული რეალურად მისი საცხოვრებელი ადგილიდან....


დედაჩემთან ავედი, თვალებზე ეტყობოდა მთლად მშვიდად არ იყო , მაგრამ ღიმილით მითხრა " მარუს არ ინერვიულო მე ძალიან მშვიდად ვარო".


უკანა გზაზე ისევ ისეთი ამბავი იყო ქალაქში , რაღაც მომენტში მესმის მე ყველასი
ვინც აიბარგა და წავიდა...

აქ ხომ შეიძლება მეორედ მოსვლა იყოს .....
რუსების მეორედ მოსვლა.... (თუ მე100დ არა )

და მაინც შიში ქართველებს მეტად და მეტად უჯდებათ სისხლში ......
__________________________________________________________


ბლინ აი ახლა სამსახურში (კოსტავაზე) გააზრიალა ფანჯრებს, მაგიდას , იატაკს....
ტფუ რა ყლე გრზნობა იყო და რა ბანძი ხმა!!!


თბილისის ზღვაზე ჩამოაგდეს ბომბიო :(( მახათას მთას დაარტყეს , უკვე მეორედ ...

Blog Archive

Subsrcribe