Thursday, December 20, 2007

sleep sweet

იწვა, ფიქრობდა რომ ღმერთი არსებობს და რაღაც კანონზომიერების მიხედვით აწყობს მისაღებ გამოცდებს , ცხოვრების შემდეგ ეტაპზე გადასასვლელად.

ფიქრობდა იმაზე, რომ ყველაფერი ნორმალური იმ პატარა ”არანორმალურობებზე” იგებოდა რომელსაც ღმერთის მისაღებ გამოცდებზე თითოეული ჩვენთაგანი სჩადის.

ბევრს ფიქრობდა, წყნარად და აუღელვებლად, სად ეჩქარებოდა, დილამდე დიდი დრო იყო....
თავი უცებ უცხო გარემოში ჩამოვარდნილ და გზააბნეულ სტუმრად მოეჩვენა. სტუმრად რომელიც არაფერს გააკეთებს რამის შესაცვლელად, რომლისათვისაც არაფერს არ აქვს მნიშვნელობა, გადამწყვეტი მნიშვნელობა, რომლისთვისაც ყველაფერი მარტივი და უინტერესო იყო...
თუმცა კიდევ კარგი ეს მხოლოდ მოეჩვენა....

შემდეგ სწრაფად გადაწყვიტა, რომ აუცილებელი იყო რაღაც ძალიან სულელური ჩაედინა უახლოეს პერიოდში, მაგრამ ვერაფერი შესაფერისი ვერ მოიფიქრა და ხელი ჩაიქნია.
მორიგი აზრი რომელც ლიანდაგაცდენილი მატარებელივით დაქროდა მასში-იყო ბედნიერებაზე.

ბედნიერია? რა არის ეს ბედნიერება? თუ არის რა ჯანდაბად უნდა და თუ უნდა რა სარგებელი აქვს ამ მდგომარეობას?
ამაზე იმდენი იფიქრა თავბრუ დაეხვა და დაღლილობისაგან შესცივდა. ბოლოს გადაწყვიტა ბედნიერება შიგთავსიანი მარწყვის კამფეტივით იქნება-ჭამ, დიდხანს ელოდები შუამდე ჩასვლას, შემდეგ აღფრთოვანდები და უკანასკნელი ტკბილი ნერწყვის ჩაყლაპვისას გული დაგწყდება რომ აღარ არისო.
ამ უკანასკნელმა აზრმა გაახალისა , სასაცილოდ მოეჩვენა და ჩაიხითხითა.

ზუუსტად ამ დროს გაახსენდა რომ მარტო არ იყო, მან გააღვიძა....

.... საბანში ჩამთბარი გაბურძგნული არსება გააღვიძა.
ეს სასაცილო არსება ბურდღუნით შეიშმუშნა, თავი აწია და თვალის გახელის გარეშე სწრაფად ჩაეხუტა, შემდეგ კი ძალიან უცნაური ხმით ჰკითხა:
-აქ ხარ?
-ხომ არ წახვალ?

ძალიან დამაბნეველი და უცნაური იყო იმ მომენტისათვის ორივე კითხვა, თუმცა ორივეზე დამაკმაყოფილებელი პასუხის მიღების შემდეგ კიდევ ერთმა ძალიაან უცნაურმა ფრაზამ გაიჟღერა:
-კარგი მაშინ დავიძინებ...

....ღამე უფრო შემაშფოთებელი აზრებით გაგრძელდებოდა, უფრო სწორად დაიწყო გაგრძელება, მაგრამ ამ სიტუაციის და კითხვების ახსნა მას არ ჰქონდა . მისმა ტვინმა გადატვირთვისა და აღელვების წინააღმდეგ ის ხერხი გამოიყენა, რომელსაც გათიშვა ჰქვია.


ოთახში მშვიდი სუნთქვა ისმოდა და მას მხოლოდ შეწუხებული კრუსუნი არღვევდა დროდადრო!

Sunday, December 16, 2007

Test-me, Test me Twice

მოკლედ დღეს პიკომ გამიკეთა რაღაც ტესტი და ვიხალისე.



აგერ გაგაცნობთ ჩემს პასუხებს:


პირველი ესეიგი ვარ მიზანდასახული
მეორე ვარ ექსტრავერტი
მესამე მევასება ოჯახში ყოფნა
მეოთხე ვარ რომანტიკოსი
(ამან გამახალისა, არადა იქნება და ვარ და არ ვიცი ბლიად :( )
მეხუთე ფეხზე მკიდია სხვების აზრი მთავარია რას ვფიქრობ მე!
მეექვსე კიდევა თურმე ჩემი Sexuality სასწაულებრივად ბევრია დიდია თუ რავარც არის :))))

Saturday, December 08, 2007

ბუშტიი!!!!!!!!!!

ხელი გავუშვი...

არც დამნანებია.....




ისე სწრაფად და უკანმოუხედევად წავიდა ჩემგან რომ ცოტათი გულიც კი დამწყდა, მაგრამ შემდეგ თავი ვინუგეშე....


გაუშვებ რა ძველს და კარგად მიჩვეულს აუცილებლად გამოჩნდება რაღაც ახალი...

ყველაფერი ახალი კი კარგად დავიწყებული ძველია ხომ მეთანხმები??



აი ასე გაფრინდა უკანასკენლი წითელი ბუშტი!!
ბუშტი რომელიც ძალიან ბევრი რამით იყო გაბერილი...


მოგონებით , ძველი განცდებითა და გრძნობებით, გულისტკივილით თუ უკვე განელებული სიხარულით....

უბრალოდ ეს ყველაფერი იყო და დასრულდა....



ახლა ყველაფერი ეს სადღაც მიფრინავს წარმოუდგენელი სისწრაფით და მე გული არ მწყდება ....
არ მწყდება გული არაფერზე გარდა ერთისა....მე ჯერ ახალი ბუშტი არ მაქვს....






მაგრამ ვიცი რომ მე ახალი, უფრო დიდი და ლამაზი ბუშტი მექნება......
ჩემი ბუშტიი!!!!!!!!!!

Tuesday, December 04, 2007

მუდროსწები

I don't use drugs, my dreams are frightening enough.
M.C.Escher


We are all alike, on the inside.
Mark Twain

Hope is a waking dream.
Aristotle


everything will be okay in the end. If it's not okay, it's not the end
unknowing

Friday, November 30, 2007

დღეს დილით რომ გავიღვიძე უკვე ვიცოდი ვიღაც მაკლდა.

ისე კი არა რომ მინდოდა ყოფილიყო, არამედ ის უნდა ყოფილიყო.
ამის ნაკლებობას ისევე ვგრძნობდი როგორც მაგალითად შიმშილს ან სიცივეს ვგრძნობ ხოლმე....

ვიწექი და გაბრუებული ვუყურებდი ბურუსს, რომელიც ავსებდა ჰაერს ჩემი ფანჯრის წინ.... წამოვხტი და პირველი აზრი იყო - ”თოვს”. .... არც ამჯერად გამიმართლა.... ახლა უკვე ორი რაღაც მაკლდა...... აი ასე - ჩემი დილა დაიწყო... სერიოზული სურვილების დაუკმაყოფილებლობით დაიწყო....






კიდევ კარგი ასეთი დილა იშვიათია....


შვებით ამოვისუნთქე კიბეზე ჩასვლისას.............

Tuesday, November 27, 2007

რეალობის ილუზიურობა

რეალურად უფრო რთული აღმოჩნდა....
საუბრისას ადვილი იყო , სიცილით ხუმრობაში გატარება იმისა რაც ჩემTვის ასე ძნელია და ახალი....

თუმცა ეს სიახლე არ მგვრის სიამოვნებას და სიმშვიდეს....


მიხარია რომ ეს ამ პერიოდში მოხდა , მაშინ როდესაც მე შემიძლია ეს
უსიამოვნება დავაბალანსო ....

..... რთულია ბალანსის შენარჩუნება მაშინ როდესაც ემოციები სახეს მაძრობენ!!!


მიჭირს!!!!

Monday, November 26, 2007

пятница

Она думала что он шутил и смеялась...





Всё даже как-то смешно выглядит.Нет лужи крови, не было шума и даже слегка окровавленные руки очень тихо лежат на столе, рядом же и подарок для неё.
Всё было очень приемлемо для неё , только до этого момента. До момента когда она услышала ту самую новость , а может и просто информацию которая прозвучала в кухне 10 минут назад.

В жизни она всегда била нормальной особой,которая не нарушала не какие правила и вела нормальную жизнь, в котором она не нуждалась не вчём, кроме самого важного как потом оказалось - родственной души.
До поры до времени ей казалось что счастлива, что она добилась многого в жизни, что есть какая та ель. Но настал момент что всё изменилось, изменилось её поведение и настрой. Ей изменяла жизнь в которого она столько лет верила.

В этот период и появился друг, не особенный ничем, друг как друг !
ОН мог слушать и слышать, мог успокоить, рассмешить и даже просто побыть рядом когда нужно.
А тот момент когда он был так нужен он узнавал сам. Он прекрасно её чувствовал, и был для неё вторым Я.
Не было не одного мгновения когда они не общались. Это было просто невообразимая связь которая не поддавалась описанию, нельзя было описать , она и не нуждалась в описаний.


Только как и раньше ей изменила жизнь ещё раз. Это измена была такой болезненной что она не удержалась, она не смогла помешать жизни самостоятельно и ей помогла смерть, но и смерть тоже помогла подлым способом.

Услышав ту злую новость которую назвала информацией с перва улыбнулась, и как-то насмешливо кивнула не отрываясь от дел. Потом она расхохоталась ему в лицо думая что он шутит. Осознав что всё очень серьёзно она вздрогнула
Она не могла его вот так отпустить при этом отпустить так легко. Не могла и думать, знала отпустив его сейчас не вернёт не когда.

Первой мыслю была его уговорить, и она попыталась- честно пыталась, но у него было всё решено, его не убедить.
Вот и в ту секунду мелькнула та роковая мысль. Его она оставит, оставит на долго, а может и навсегда у себя.

Решено, он не уйдёт таких людей нельзя отпускать, они не должны уходить....

И на бледном свете блеснуло острие кухонного ножа. На лице молодого человека осталась добрая улыбка, в глазах блестели огоньки , огоньки радости думая о новой жизни.

Вот , он и остался если это было её целю.
Потеряв единственного близкого человека она села за стол и улыбнулась, думала о своей жизни. Она твёрдо верила что сделала правильно...
Такие люди не должны уходить...
А если и должны только в другую жизнь в которой нету подлости самой жизни, и которую знала она....



Она рассмеялась .... Было смешно....




.... А может он шутил...



Saturday, November 24, 2007

pawawuna!!

დღეს იმდენი გელაპარაკე გავდებილდი....

არა ცუდი კი არ იყო უბრალოდ...
სულ იმას მოვთქვამ რომ მაკლია სითბო და ახლა, ზუსტად მაშინ როდესაც ძალიან ბევრ სითბოს ვიღებ, მგონი ბევრი მომივიდა და მიჭირს ამდენის მიღება ....
გამიჩნდა აზრი- მე მეგონა, რომ არავინ გამოხატავს სითბოს, ეს თურმე მე არ შემიძლია მისი მიღება....

ალბათ საქმე ამაშია.... თუმცა შენ რომ არ ფიქრობ ასე....
გამოდის რომ ყველა დანარჩენენნი არიან ცივი და ცუდნი :)





ძალიან .....

ბურუსში....

ზამთარში....

ოთახში.....





........ პა წა წუ ნა ........

Tuesday, November 20, 2007

mdes!!!

მარომ გამართო მოკლედ დრეს ტესტების საიტი გააძრო და მეც უსაქმურობის ნიადაგზე მგონი ყველა შევავსე რაც იყო კი არადა მარომ რაც იპოვნა ხოდა ა შედეგებიც. იხალისეთ :D


What is your Harry Potter Identity?

Seriously, your Sirius Black!

You are the great friend and father figure, known to be the one who takes the chances!Though at times you can be a bit arrogant and unreasonable, you will always to what is best and makes others happy! You are known for being rebelious but are confident in being yourself, which makes you unique and a loving friend!

Personality Test Results

Click Here to Take This Quiz

quiz
Quizzes and Personality Tests

ლოლ ლოლ ეს უნდა ნახოთ თქვენ

Your perfect boyfriend profile [full version]

;)

Dark hair.....He is sexy and passionate... He knows how to make a woman happy and is happy to do it...... He is romantic and knows how to play his cards right into your heart..... He can sometimes have some committing issues, but when he gets to know you, he will be so enamored by your blunt sexy appeal that he will be caught in your web.... This is your perfect man... Am I right?

Click Here to Take This Quiz

quiz
Quizzes and Personality Tests



სუნამოც ვარ ბლიად :)))

What`s your perfect perfume?

GIRLS- Marc Jacobs Daisy

You are sweet, creative, and outgoing.

Personality Test Results

Click Here to Take This Quiz

quiz
Quizzes and Personality Tests

მუაჰაჰაჰაჰა!!!!


The Orc race is the race of fire. Among all races, Orcs possess the greatest physical abilities. After the destruction of the giants, they were able to expel the Elven powers and attaine the most powerful position on the continent. However, they were defeated by the Elf-Human alliance some time later, and are currently living in an arctic area of the northern region of the continent. Although Orc Mystics dabble in magic, because of their superior physical strength and attack capability, they mainly engage in physical combat. Their main methods of hunting are dropping the enemy's HP by using Icy Flame and beating the enemy by using Soul Cry. Also when HP becomes lower, they absorb the enemy's HP by using Blood Feast to recover their physical strength.










What myth creature are you?

warrior

a awesome fighter






What weapon are you?

M16

Very deadly

Sunday, November 18, 2007

bit me!

ვაიმე ახლა ისე შევმსუბუქდი შეიძლება ავფრინდე.....
ძალეან მახატია ყუელაფერი......

აი სასწაულად...
ის რომ სამეცადინო მაქვს, რომ მშია, რომ დასახარისხებელი მაქვს დოკუმენტები და შესასწორებელი სივი......


აუ ნაუშნიკებში ძალიან მაგარი სიმრერა დაიწყო...
მართლა ძალიან მაგარი შეგრძნებები მაქვს.....

სიგარეტის ბოლი ნელა ჩადის ფილტვებში და როდესაც უკან ვუშვებ ღრუბლების შეგრძნება მიჩნდება თითქოს ბურუსიაა.....

აუ ძალიან მაგარია ჩაიც ნელა ნელა მათბობს......

ვიცი გავფრინდები ძალიან შორსს!!!

∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞


დროა წავიდე.......

ჯანდაბამდე იქნება გზა ....


ის გზა რომელიც უნდა გავიარო.....


გული მერევა ხოლმე, ძალიან მერევა......


ვერ ვიტან ბურუსს ცხოვრებაში......


მოკლედ მივდივარ არადა მამძიმებს ბევრი ტვირთი.....

ვიბრძვი , და იმედი მაქვს რომ ეს არ იქნება უშედეგო!!

მე მოვერევი, მოვერევი ჩემს თავს!!!!!



Saturday, November 17, 2007

Wednesday, November 14, 2007

ქვიშის ფაქტურა

ვერ ვიტან ქვიშიან სანაპიროს ქვიშის ფაქტურას, მაგრამ
ახლა პრველად მსიამოვნებს თბილი ქვიშა ფეხსიგულებზე როგორ გრძნობასაც მიჩენს....

ისიც მომწონს ჩემს უკან ჩემი ნაკვალევი და განვლილი გზა რომ ჩანს....
ისე რომ დააკვირდე ძალიან უსწორმასწოროდ მივლია....
ჩემს უკან უცნაურად იკარგება ნაკვალევი, სადღაც შორს ....
შორს სადაც ბნელდება , კიდევ კარგი ჩემს წინ მაინც ჩადის მზე და მართალია არ ჩანს სამაგიეროდ ულამაზესი ჭრელი ღრუბლები დაცურავენ ცაშიც, ზღვაშიც...

თუ არა ეს ზღვის ქაფია....
უცნაურად შრიალებს.... ქვიშის ფაქტურა მგონი მასაც ძალიან მოსწონს მაგრამ ყველა ნამცეცს ცალ ცალკე აწვალებს ....
ჯერ თავისკენ შეითრევს მერე უკან დააბრუნებს და კიდევ შეითრევს.....

რა სიმბოლურია, მეც ასე მითრევს ყველაფერი ახლომყოფი...

იმდენად ახლო, რომ მათ ტემპერატურას ვგრძნობ....
ვგრძნობ თითოეულ რხევას და ცვლილებას....
ისევე როგორც ეს ქვიშა, დავხრიგინებ ყველა მოქცევისას და მიქცევისას....

და ბოლოს ვიკარგები ფსკერზე....

რჩევა ;)

единственный способ избавиться от соблазна поддаться ему....



Monday, November 12, 2007

____________________________________________________

საოცრად უეცრად მოვკვდი.

არადა თითქოს არ ვგეგმავდი, ჩანაფიქრშიც არ მქონდა...

მანამდე რა ხდებოდა არაფერი არ ხდებოდა, ვიყავი აფორიაქებული.

არა აფორიაქებული არა , უბრალოდ აი რომ დაგბურძგლავს მთელს სხეულზე თმები ყალყზე რომ დაგიდგება და რაღაც უცნაურის მოლოდინში სუნთქვა რომ წყვეტ ისე....


ხოდა სუნთქვა შევწყვიტე...
აი ასე გამოვიდა....




თუმცა ეს ალბათ დიდი დანაკლისი არ ყოფილა...
მე ხომ არაფერი შემიქმნია, არც არავისთვის მნიშვნელოვანი არაფერი გამიკეთებია, არავისთვის მიმინჭებია წარმოუდგენელი სიხარული....

მოკლედ ალბათ მეტის ღირსი ვიყავი ...

ალბათ ვიღაცამ ჩემზე ადრე გადაწყვიტა რისი ღირსი ვიყავი....

ალბათ დრო ვერ გავთვალე...


ალბათ ძალიან შემეშალა....

ალბათ ახლა ჩემს საფლავზე ყვავილები ჭკნება....



ალბათ რა მოუხერხებელია ეს კუბო.....

Wednesday, October 31, 2007

მოკლედ არაფერზე.

სმენ ით -> :)

რადგან დავწერე მოკლედ დავწერთქო ვეცდები ვიყო ლაკონური, თუმცა რამდენად გამოვა ეგ საქმე არ ვიცი, არ ვარ დარწმუნებული.
არა რამე განსაკუთრებულს კი არ ვწერ, უბრალოდ ძალიან მომინდა დამეწერა იმ შერეულ განცდებზე რომელიც ზოგადად მეუფლება ხოლმე და მირევს მაგრად ცხოვრებას. ძირითადად მჩვევია რომ ვიყო დარწმუნებული ნებისმიერ ჩემს მოსაზრებასა და გრძნობაში, ამ დროს კი საიდანღაც ჩნდებიან უცნაური ტიპები ჩემში და მაგრად მრევენ....

მოდიან და მოაქვთ....
მოაქვთ ისე მძაფრად რომ ყველაფრის რწმენას ვკარგავ და ძალიან სერიოზულად ვიწყებ ფიქრს თავიდან... სულ ყველაფერზე .....
ფიქრს კი ერთი სულელური აზრიდან მეორეზე ძალიან ძალიან სწრაფად გადავყავარ და მერე საერთოდ ვკარგავ ყველანარ ბმას ჩემს აზრებს შორის....

ეს მაცოფებს.....
ბოლოს კი ძალიან სერიოზულად მთრგუნავს.

ასეთი მომენტები მაშინ მაქვს როდესაც ჩვეულისაგან მძაფრად განსხვავებული მომენტები მაქვს ცხოვრებაში.


იდეაში ვითომ კარგია , მაგრამ კარგი არა ჩემი ფეხებია...

ანუ არა სიახლეები და მძაფრი მომენტები ძალიან მომწონს მე მათ ვამუღამებ, მაგრამ ეს ქაოსი მაგარ დისკომფორტს მიქმნის .....

მოკლედ სულ ეს მინდოდა დმეწერა . დიდი ვერაფერი , ვერც კი ჩამოვაყალიბე სრულად ის აზრი რაც მქონდა ....

თუმცა ეგ არ არის მტავარი ამ შემთხვევაში.

Sunday, October 28, 2007

ბუნდოვანიაა

და თუმცა მიზანი ძალიან ბუნდოვანიაა მაინც მივისწრაფი მე მისკენ!!


ჰო არა გავრეკე ეს თავისთავად, მაგრამ როდესაც რაღაცაზე ცავიციკლები ჩემსას თუ არ მივაღწიე ეს ან ჩემს იმუნიტეტზე მოქმედებს ან ნერვულ სისტემაზე.

ამის გამო მე ყველაფერს ვაკეთებ...

წარმოიდგინე ისიც აღარ მინდა რაც სულ მინდოდა ხოლმე და მგონი საერთოდ აღარაფერი მინდა....


და მიუხედავად იმისა რომ როგორც ვთქვი მიზანი განუსაზღვრელია, ანუ მე მას მკვეთრად ვერ ვხედავ , ვერც შევიგრძნობ მაინც ძალიან მინდა მივაღწიო...


დაე იყოს ორიდან ერთი, თუ ორივე ერთიანად არა ;)

Sunday, October 21, 2007

FEEL IT....

1. Being in love




2. Laughing so hard your face hurts.




3. Hearing your favourite song on the radio.



4. Lying in bed listening to the rain outside.



5. Giggling.




6. Finding a £20 note in your coat from last winter

.


7. Laughing for absolutely no reason at all.


8. Having someone tell you that you're beautiful.


9. Accidentally overhearing someone say something nice about you.




10.Waking up and realising you still have a few hours left to sleep.




11.Making new friends or spending time with old ones.





12.Having someone play with your hair.

(Photo By (c)
Nadia)




13.Making eye contact with a cute stranger.


14.Holding hands with someone you care about.


15.Running into an old friend and realising that some things (good or bad) never change.



16. Watching the expression on someone's face as they open a much-desired present from you.



17. Getting out of bed every morning and being grateful for another beautiful day.




18. Knowing that somebody misses you.


19. Getting a hug from someone you care about deeply.




20. Knowing you've done the right thing, no matter what other people think.





Monday, September 03, 2007

!!!!!

შევცდი!!
შემეშალა!!!

а Жаль!!!



ის ვინც ადამიანი უნდა ყოფილიყო ყლე აღმოჩნდა!! არა ძალიან ყლე აღმოჩნდა :)

ფუ რაა!!!


იმენა უნდა დახოცო ყველა, ანდა არა ყველა არა მხოლოდ მისი გარემოცვაა!!

ფუ გული მერევა ისევ!!

გაშმაგებული ვარ!!!

დაგხოცავთ!!!


როცა გადამივლის მერე რამე იდეინს დავწერ !

Sunday, July 29, 2007

F5

ამოვარდა ღილაკი კლავიატურიდან...




ჰო F5 ამოვაგდე.
ყოველ ნახევარ წუთში გამალებული ვაჭერ , თან ერთხელ ან ორჯერ კი არა, 5ჯერ და 10 ჯერ მიყოლებით.
ასე მგონია უფრო მალე მოხდება მოსახდენი.....


ნერვები დამაწყდა, ვგრძნობ რომ ვიღაცა ჩანგლის წვერით პატარა ნაჩვრეტრებს მიკეთებს...
თითქოს არ მტკივა, მაგრამ მაწუხებს,მაწვალებს , დისკომფორტი მექმნება....


არ შეიძლება კაცო , რომ ცოტა უფრო ყურადღებიანად მოექცნენ ადამიანები ერთმანეთს?....


რატომ კვდება ინტუიცია ყველაში მაშინ, როდესაც ეს მე ყველაზე მეტად მჭირდება?...


თითქმის სასიცოცხლო მნიშვნელობის ფუნქცია უმალ იკარგება, ეტყობა მოქმედების ეშინია, ან იმის რომ არ დაუჯერებენ, ან კიდევ იქნება დახმარება აქვს აკრძალული?.....



დავიტანჯე F5 ისევ მოქმედებაში მომყავს ....







არაფერიც არ ხდება....

ასე დავბოდიალობ თაბიდან თაბზე სანამ არ შემაჟრჟოლებს და გულისრევის შეგრძნება არ განმივითარდება....




მერე სიბრაზისაგან საფეთქლებზე თმა წუილს არ დაიწყებს და ცხვირის წვერი არ გამითეთრდება....



ასე ვბრაზობ მანამ სანამ არ მივხვდები, რომ დროებით ყველა ფანჯარა უნდა ჩავხურო....

ვიწყებ მიმოფანტული დოკუმენტების და ფოლდერების დალაგებას. ეს მყოფნის ზუსტად 5 წუთი, შემდეგ კი ყველაფერი თავიდან იწყება.....



ასე სულელურად ვატარებ აგერ უკვე მე-3 კვირას და მაინც ვერ ვანებებ თავს მავნე ჩვევას...





არა მავნე ჩვევას კი არა, რა ქვია არც ვიცი.....



ეს უფრო აი, აკვიატებულ აზრს, თუ სურვილს გავს....


თუმცა რავიცი იქნება ეს ფანატიზმია, ან არა ალბათ აზარტი - ყველაზე შესაფერისი სიტყვაა....




როგორ ვერ....

მე ხომ....


კი ნამდვილად.....




თავს ცუდად ვგრძნობ ისევ გაბრაზებული ვარ.....


წავალ, ერთ ღერ სიგარეტს გაბოროტებული ჩავწვავ და შემდეგ ისევ ყველაფერს თავიდან დავიწყებ...
იქნებ ამჯერად გამიღიმოს ბედმა!

Saturday, June 23, 2007

არ გაბედო სიკვდილი !!

-არ მოკვდე გთხოვ რა...
ძალიან გთხოვ გაახილე თვალი, მიპასუხე ...
ნუთუ ჩვენი მოგონებები მაინც არ ღირს სიცოცხლედ??





-გახსოვს პირველად დაბადების დღეზე რომ გამიცანი როგორ ვიჩხუბეთ? გახსოვს რომ მიმტკიცებდი სიკვდილი და სიყვარული განუყრელიაო? მაგრამ ბოლოს ხომ მაინც ერთად წამოვედით - ასე შევრიგდით.





გაიხსენე ჩვენი ურთიერთობა ხომ აქედან დაიწყო...




-ის მაინც არ გახსოვს სადღაც დიდი ხნით რომ წახვედი წერილებს რომ გიგზავნიდი?
სულ დამცინოდი ასე მგონია ფრონტზე ვარ და სიკვდილს თვალებში ვუყურებო....






-გაიხსენე , გაიხსენე რა...
რა კარგი იყო, როდესაც იყო, რაც იყო....
სისულელეები, სიგიჟე....






გაიხსენე გამოცდებს რომ აბარებდი როგორ ვნერვიულობდით და როგორ შევჭამეთ 6 ყუთი შოკოლადი.... მერე კი გული გვერეოდა....





-გაიხსენეე??


-ის მაინც არ გახსოვს რამდენი რაღაც გვაქვს საერთო? ან როგორ ბრაზობდი სისულელეს რომ წამოვაბოდიალებდი?




-შემოდგომაც ხომ უზომოდ გვიყვარს ჩვენ?
-ან კიდევ ისა, წვიმაში დიდ გუბეებში მთელი ძალით გაჭყაპუნება....





- ყველაზე პირველი ზაფხული ერთად რომ ვისვენებდით თუ გახსოვს?




პლაჟზე ვისხედით და ჩვენს გვერდით ლამაზი ბავშვები თამაშობდნენ... ჩვენ კი ვოცნებობდით, ვოცნებობდით რომ როდესაც ერთად ვიქნებოდით ბავშვი გვყოლოდა.... ლამზი, მხიარული, ისეთი რომელიც სიცოცხლეზე მეტად გვეყვარებოდა....




-გესმიიის? მიპასუხეე? გესმიიის??




ჩვენ ხომ იმდენი რაღაც დაგვრჩა გასაკეთებელი.... გაახილე არ თვალი....
გთხოვ....






-მიყვარხარ ... ძალიან.... უზომოდ მიყვარხაარ......










...............................................






-მეც.......

Saturday, June 09, 2007

წვიმდა!

მაშინ როდესაც გიჟი ვიყავი
ჩემი ფანჯრის წინ გიჟურად წვიმდა...


თუმცა ეს ისტორია ასე სულაც არ იწყება...


ყველას როდესაც გიჟი ვეგონე, ერთ ადამიანს სჯეროდა მხოლოდ, რომ მე ვიყავი უბრალოდ თაავისუფალი, მხოლოდ მან იცოდა რომ მე ჩემს აზრებს გამოვთქვამდი და არაფერი მეტი... მხოლოდ მას სჯეროდა რომ ამას ბოროტი ზრახვით არ ვაკეთებდი...
მარტო მან იცოდა ყველაფერი, ის მამხნევებდა და სჯეროდა ჩემი... ალბათ...
თუმცა სჯეროდა რაღაც მომენტამდე , ბოლოს ისიც შეცბა.. მაშინ უმტყუნა რწმენამ როდესაც ჩემი აზრი გავუზიარე მასზე...

ის სიმართლე ვუთხარი რომლის ჭეშმარიტებაშიც მე თვითონ ეჭვი არასოდეს
შემპარვია... ზუსტად იმ დღიდან დავკარგე იგი...
ადამიანი რომლის იმედადაც ვიყავი და ის ადამიანი რომლის შემწეობითაც ვიყავი
თავისუფალი. სიმართლემ ადამიანი დამაკარგვინა. ზურგი მაქცია იმ წუთას როცა არ ველოდი და ისე რომ არც დამმშვიდობებია და ვერც მისი გაცილება მოვახერხე, ვერც უკანასკნელი ნაბიჯებისათვის თვალის გაყოლება - წავიდა...

აქედან მოყოლებული ჩემი მსმენელები მხოლოდ ოთხნი-ღა არიან. 4 თეთრი
კედელი რომლებიც არ მესაუბრებიან, მგონი არც მისმენენ და ზედაც კი არ შემოუხედავთ არასოდეს.


***

თითქმის მკვდარი ვარ.......... რა ხანია.. რა დრო გავიდა ისიც არ ვიცი....

დღეს წვიმდა პირველად მისი წასვლის შემდეგ. ისე წვიმდა გეგონებოდა შავი ზღვა
თავზე გადმოგვემხო. წვიმდა მძიმედ , მაგრამ უხმაუროდ. ის წავიდა და მას შემდეგ არაფერი გამხარებია....
დღეს გამიხარდა , წვიმა გამიხარდა, მაგრამ ჩვენ ერთად გვიხაროდა...
ახლა მარტო ვარ, თითქმის მარტო... 4 კედელი ხომ ჯერ კიდევ ჩემთანაა... თუ ეს მე ვარ მათთან.....

წვიმა მოვიდა და ალბათ მასზე ჩემი უკანასკნელი მოგონებაც- მისი ნაკვალევი წაშალა...
დღეს კარგი დღეა... ალბათ.... წვიმს და ჩემი მარტოობა ოდნავ დაალბო.. ახლა ეს გრძნობა ჩაიში დალბობილ ორცხობილას გავს რომელიც უგემურია, თან ვერ ეკარები ცხელა რომაა იმიტომ, თან გაინტერესებს და გინდა , ამ დროს კი ისედაც იცი რომ არ გიყვარს და არ მოგეწონება... ამ ფიქრში კი ის ნელა ნელა ქრება ჩაიში...
დღეს მნიშვნელოვანი დღეა- ჩემს მარტოობას წერტილი ესმება. ჩემი კუბო უნდა
მოიტანონ.
ჰომ, ზუსტადაც კუბო....

აგერ კუთხეში საწოლზე ვწევარ , ჯერ არავის მოუკითხავს არავის წავუყვანივარ. ჩემი
უკანასკნელი მოგონება კი რომელიც შემომრჩა და რომლიც ჩემს სხეულთან მაკავშირებს დედასთან უკანასკნელი ჩახუტება იყო ... არც კი მახსოვს რამდენი ხნის წინ ...
ბოლო ნახვისას მანუგეშა ... მაგრამ მისი სიტყვები არაფრით მახსენდება თუმცა ვიცი ავტირდი მათი გაგონებისას...

და მაინც ყველაფრის მიუხედავად ის წავიდა... დიდი ხნის წინ წავიდა... ეს აზრი
მღრღნის... ჩემი ბრალია, ვერ მიპატიებია ... დავკარგე ის რაც ძვირფასი იყო , თუმცა ჩემი არც იყო მას ხომ თავისი ცხოვრება ჰქონდა-ოჯახი, მეგობრები,ნათესავები.
მე მისთვის რა ვიყავი მოსამართი თოჯინა?? თუ ლამაზი ხელსახოცი რომელიც ხან გჭირდება ხან არა....

ჰომ კაი დროსია... ახლა მივხვდი მაგრამ ეტყობა სხეული მიშლიდა ფიქრში ხელს .
უკანასკნელ 28 საათში ბევრ რამეს მივხვდი... ჩემი ცოდნა სრულოყოფილებამდეც კი მიდის...


***

... მოვიდნენ....
უნდა წავყვე ალბათ, აბა ჩემს სხეულს მათ ვერ ვანდობ.. მართალია აღარფერში მარგია მაგრამ მაინც ხომ ჩემი იყო....

ღმერთო პირველად მივლიან ასე, მაგრამ მე ამისაგან არანაირი განცდა არ მეუფლება. ისინი
ჩემთვის არაფერს ნიშნავს.
ბევრი ხალხი... გარშემო ისევ ტყუილია... ამით კი ყველა კმაყოფილი...
ახლა რომ შემეძლოს აუცილებლდა ვეტყოდი რომ 5-იანს ვუწერ ნიჭში , ნიჭში რომელიც ბევრ მსახიობს შესაშურად აქვს...ნიჭში რომელსაც იდეალური თვალთმაქცობა ჰქვია ...
ისევ სადღაც მივყავარ...
შემფუთეს.. მეზიდებიან... ღმერთო საწყლები... ამათ რაღას ერჩიან...ისევე უნდათ ამოხადონ სული როგორც მე ამომხადეს.... საწყლები ძალიან შემეცოდნენ.


***

დიდ ხანს ვიარეთ ... დედა ტიროდა... ჩუმად ტიროდა... დედა ყოველთვის ძლიერი იყო,
მეც მას ვბაძავდი. დღეს დედა თავის თავს არ ჰგავს. დედა დღეს გულს მტკენს, მაგრამ თითქოს არ მტკივა უბრალიოდ ვიცი- ძალიან განვიცდი...
რა შორს წავსულვართ ვერც შევამჩნიე... აქ ყველაფერი უცხოა და ცივა...
წვიმს...

დედა ტალახში ეფლობა , მაგრამ პროცესიას უდრეკად მიჰყვება.
დანარჩნებეი დგანან და საუბარს არ წყვეტენ... მშიშრები.... საწყლები....
ღმერთო რა ღრმაა.... რა საჭიროა ამდენი ცერემონიები?
უკან მაინც ვერ დავბრუნდები...



დედა ტირის.....


ის წავიდა და აღარც მოსულა..... დღესაც არ მოსულა...





მიწა ხის ზედაპირზე ხმაურით ეცემა.... წვიმს.....


... დამმარხეს.....

Saturday, May 12, 2007

ამ წუთას....

ძალიან მაგრად ვარ!!!

სუპერ!!!!


ბლინჩიკი!!






Friday, April 06, 2007

”ბოდიალები” # 3

ისეთს გეტყვიაან შეიძლება ყურებზე თმა ყალყზევე ამოგივიდეს.

კაშმარია რა :)
ცილისწამება ცილისწამებად და ზიზღიც კიდო კაცო?

ვერაფერი მე ვერ გავიგე :)

არადა ასეთი მაგარიც თუ ვიყავი კი არ მეგონა ....

Sunday, April 01, 2007

√ჭეშმარიტების განტოლება√

ყველას ჰგონია რომ რაღაცას წარმოადგენს.
ჰგონია რომ შეუძლია იქონიოს თავისი აზრი და მოახვიოს ის სხვებს თავზე.
ჰგონია რომ არის პიროვნება და აქვს ინტელექტი.............
ჰგონია რომ ადამიანია!


ღმერთო ამდენ იდიოტს რატომ ჰქმნი?
რატომ გაქვს ასეთი სასტიკი იუმორის გრძნობა?
რატომ არ უფრთხილდები შენივე ქმნილებების ნერვებს?
რატომ აძლევს ბუნებას იმის უფლებას, რომ ამდენი შეცდომა დაუშვას?


მაინც სად არის იმ ამოცანის გასაღები რომლესაც ადამიანი, უფრო სწორად ნორმალური ადამიანი ჰქვია?

ან კი ვინ შეიძლება იყო ნორმალური? ან ვინ ამოხსნის ამ ამოცანას თუ ისიც კი არ ვიცით რას ნიშნავს იგი??
ან იქნებ გამოჩნდეს ვიღაც ფსევდო მეცნიერი და დაადგინოს რაღაც, რასაც წესიერად თვითონაც ვერ გაიგებს და შეეცდება დაგვაჯეროს რომ სიმართლეს იძახის. შემდეგ გამოჩნდებიან იდიოტები ვინც დაუჯერებს მას, რადგან არ ექნებათ საკუთარი აზრი ამ ყველაფერზე. დაუქნევენ თავს ახლად შექმნილ (ფსევდო) მეცნიერს - მიანიჭებენ პრემიას, სახელს და აღიარებას.


ასე შეიქმნება მორიგი სტერეოტიპი,დოგმა,კანონი,ჭეშმარიტება და სისულელის კორიანტელი.

Thursday, March 15, 2007

მოვკვდი!

არადა რამდენი რაღაც დამრჩა გაუკეთებელი....

ნეტა დამაბრუნა ერთი თვით , მაშინ ხომ აუცილებლად:

  • გავამხელდი ყველა ჩადენილ სისაძაგლეს
  • ყველა მსხვერპლს ვეტყოდი როდის ჩავერიე მათი ცხოვრების დინებაში
  • ავასრულებდი ყველა კაპრიზს
  • ვნახავდი ისეთ ადგილებს რომლების ნახვაც სიკვდილს მიქადდა
  • ვიგრძნობდი და ვაგრძნობინებდი
გავრყვნიდი........




გაგრყვნიდი...........



ღრმად ჩავისუნთქავდი ჩემთვის საყვარელ სურნელს....


შენსას............



და მერე კი ისევ უკან დავბრუნდებოდი, უკვე სამუდამოდ!!

Tuesday, January 30, 2007

შენ!!!

აკვიატებული აზრი მაქვს.....





შენ!!!


აი როგორც დართსის ”დროწიკები” ის მესობი!!


გადი თავი დამანებე !!




რა გინდა???

...... ჰო არა , მართალია მე თვითონ გიპოვე .....


არ მეგონა ”ადამიანომანი” თუ გავხდებოდი.

უკვე მაწუხებ.....


ძალას მაცლი და მღლი...

ბევრი არაფერი ვარგა, მაგრამ როგორც ხელოვნების გაუგებარი, მრავალფეროვანი, იდუმალი და არაფრისმთქმელი ნიმუში ისე მიზიდავ.....

ამეკვიატე როგორც ნოტი რომელიც სულ თავში გიზის და განუწყვეტლივ ერთ მელოდიას გაღიღინებს....


მაცადე რა ცხოვრება, დამანებე თავი.....

ისედაც მიჭირს ...

საკუთარ თავს ვკარგავ და შენს აჩრდილად ვიქცევი.....

შემეშვი ცოდო ვარ... ჯერ მხოლოდ 19 წელი გავიმწარე .....







მაცადე .........
დღეს სარკე დავამტვრიე ოთახში და ხელი გავიჭერი.....

სისხლი უხმაუროდ მაგრამ სწრაფად ავსებდა სარკის ნამსხვრევებს, მორიგეობით....

შემდეგ უკვე იატაკზეც გადმოიღვარა ....

ასე მომდის სულ......


სანამ რაღაც საბოლოოდ არ მოუღებს ბოლოს ჩემს ნერვებს....

....მანამ, სანამ არ ამოვხეთქავ და ჯავრს არ ვიყრი ყველაზე და ყველაფერზე არავინ მაცლის წყნარად ვამსხვრიო სხვისი ცხოვრება და სტერეოტიპები....


საერთოდ ამ ბოლო დროს ხშირად მტკივა......

არაფერი, უბრალოდ მტკივა რა.....
ძალიან მარტივად - განვიცდი აუტანელ ტკივილს, საღაც შიგნით ქვეცნობიერსა და სულიერს შორის რაღაცა არ მასვენებეს...



ჰოდა რატომ???

რატომ და რამოდენიმე მიზეზი ვიცი, მაგრამ ასეთი ძლიერი ტკივილისა არ იქნება ეგენი......


აი იცი რა მემართება???
..... ხის წვერში როდესაც ყველაზე გემრიელი ვაშლი კიდია და ძალიან გინდა ...
წვალობ, იღებ და მას უკვე ბევრი ჭიები ჰყავს.....

როგორ ახერხებს ყველაფერი ამ ცხოვრებაში ასეთი ლამაზი გარსის ქვეშ მალვას და ასე ხანგრძლივად თანაც?

წარმოიდგნე რა გრძნობა მეუფლება როდესაც იმედი მიცრუვდება?

როდესაც ერთი მახინჯი "არსების" გულისათვის ვერ აღწევ იმას რაც გინდა....

სიმახინჯე სულიერი ნაკლია.....

ვერ წარმომედგინა ბუნება ამხელა შეცდომებს თუ უშვებდა, ან იქნება ბუნება არაფერ შუაშია და ის იდეალურებს გვქმნის და ჩვენ ვიმახინჯებთ თავს....


აღარ მტკივა.......

ნეტავ რატომ.......



სარკეში აღარ ირეკლავს ჩემს გამოსახულებას და თუმცა სიგრილეს შევიგრძნობ - სხეულს ვეღარ.......

აღარაფერი შემრჩა........









სისხლმა ოთხის იატაკიც გაავსო .....

Thursday, January 25, 2007

მინდა:.............................................


მინდა: ნაყინი







მინდა: თავისუფლება




მინდა: გართობა




მინდა: ბუშტი, წითელი ბუშტი



მინდა: ზღვაზე



მინდა: ამინდი, წვიმიანი ამინდი



































კაცი მინდა!!!!!!